ขี้เกียจเขียนซาคุบุงแล้วนะ

โอ๊ยยย จะสอบแล้ว ยังไม่ได้อ่านหนังสือเป็นเรื่องเป็นราวเลย
สุดสัปดาห์นี้หยุดสามวัน บอกพ่อไว้ว่าจะกลับบ้าน แต่ในสภาวะเช่นนี้คงไม่สามารถกลับไปได้แล้ว เสียสละสุดสัปดาห์ซักนิดเพื่อทรานสคริปท์ที่สวยงามดีกว่า

เมื่อวานปิดคอร์สไปสองวิชา
ตอนเช้าเรียนแลงแจ๊ปซอค ฟังเพื่อนๆพี่ๆพรีเซนท์งาน เป็นหัวข้อเกี่ยวกับอนิเมะไปซะเยอะ ทั้งโอตาคุ เพลงอนิเมะ สาววาย ศัพท์ในการ์ตูนต่อสู้ ไปนั่งฟังพรีเซนท์อย่างเดียวก็สนุกดี

ส่วนตอนบ่าย เรียนกับอิไมเซนเซคาบสุดท้ายแล้ว (;___;)
ก็ไม่มีอะไรพิเศษ เรียนๆ ถามตอบๆ แล้วท้ายคาบก็มีไฟดับให้ตกใจกันเล่นๆ เลยไม่ได้ถ่ายรูปกับเซนเซเลยง่ะะะ (แต่เดี๋ยวไว้ถ่ายวันสอบก็ได้)

เสียดายนะที่เค้าจะกลับประเทศไป ถึงตอนแรกๆกิตติศัพท์ที่รำลือกันมาจะชวนให้หวั่นใจ แต่พอได้เรียนจริงๆแล้วก็พบว่าเค้าเป็นอาจารย์ที่สอนดีมากคนนึงเลยล่ะ สนุกด้วย! (บางทีหนูก็สนุกจนเลยเถิดเผลอเกรียนใส่ ขอโทษนะคะเซนเซ)

ส่วนวันนี้ก็ปิดคอร์สกับอาจารย์กนกวรรณและอิชิบาชิเซนเซด้วย
อาจารย์กนกวรรณบอกว่าปีหน้าอาจจะได้พักหนึ่งปี
ก็เลยไม่รู้ว่าจะได้เรียนกับอาจารย์อีกรึเปล่า แงงง

ส่วนของอิชิบาชิเซนเซ วันนี้มีหัปเปียวผลสำรวจ อธิบายกราฟ
ตอนออกไปพูดค่อนข้างงงกับตัวเลข
เวลาพูดตัวเลขเยอะๆแถมมีจุดทศนิยมด้วยจะรู้สึกลิ้นพันกัน
แต่ก็จบลงด้วยดี ….ล่ะมั้ง

โดนแอบถ่ายรูปด้วย! (โดยเย็นฤดี)

บรรยากาศดูจริงจังเนอะ

วิชาของอิชิบาชิเซนเซนี่รู้สึกไม่ค่อยได้เรียนอะไรเท่าไหร่
ไม่ค่อยเลคเชอร์อะไรกันมาก เน้นปฏิบัติมากกว่า
ก็เลยได้เขียนโน่นนี่นั่นกันเยอะพอสมควร
สนุกดีเหมือนกัน ชอบตอนทำหนังสือพิมพ์สุดละ

เทอมนี้ได้ดิคเทชั่นเต็มทุกครั้งด้วย เย้!
(แต่คะแนนมันกระจิริดมากเลยนะ…..)

ตอนก่อนเลิกเรียนเซนเซก็บอกว่าคลาสเราเป็นคลาสสุดท้ายที่เค้าได้สอนของที่นี่ เพราะเค้าเองก็จะกลับประเทศเหมือนกัน แต่กลับไปทำงานต่อนะ!

ตอนที่เซนเซบอกว่าพวกเราเป็น 思い出になる学生 ก็ชวนใจหายเหมือนกัน แล้วทำไมอาจารย์ต้องมาออกพร้อมๆกันสองคนหลังจากสอนพวกเราด้วยเนี่ย (=__=)

แล้ววันนี้ก็ไปเรียนฟิล์มตอนบ่ายโดยไม่ได้กินข้าวเที่ยง
ตอนเลิกเรียนเลยว่าจะไปหาแซลมอนกินซะหน่อย
รวบสองมื้อเลยอนุญาตให้ตัวเองกินของแพงได้

แต่แพ๊ทริออทบอกว่าหิวข้าว สุดท้ายเลยไปนั่งกินแกงกะหรี่กันที่โคโค่

อาทิตย์นี้รู้สึกสปอยล์ตัวเองมาก
ไม่ได้ออกกำลังกายเลย แถมกินของแพงแบบไม่เสียดายตังค์อีกต่างหาก

ที่จริงตอนแรกจะไปกินทรูคอฟฟี่ แต่เดินไปที่สาขาวิศวะแล้วมันปิด พอไปที่พารากอนก็ปิดอีก เลยเพิ่งเห็นว่ามีป้ายเขียนไว้ประมาณว่าปิดทุกสาขา 1 วันเพื่อเสริมสร้างพลานามัยของพนักงาน …แปลว่าอะไรฟะ หยุดให้พนักงานไปฟิตเนสเร้อ??

พอได้กินข้าวราดแกงกะหรี่ก็หมดความอยากกินทรูคอฟฟี่
แล้ว ร้อยวันพันปีไม่เคยอยากกิน ทำไมต้องมานึกอยากในวันที่มันดันปิดทุกสาขาทั่วประเทศเนี่ย

กินข้าวเสร็จ กลับห้อง ว่าจะอ่านหนังสือแต่สุดท้ายก็นอน
นอนสี่โมง ตื่นมาอีกทีทุ่มนึง ง่ากกกกก
พรุ่งนี้ส่งซาคุบุง ยังเขียนไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ แง้

พรุ่งนี้บ่ายมีสอบเขียนชื่อคนในฮิวแมนรีเลอีกต่างหาก บ้าบอจริงๆ
ตั้งแต่ลงเจ็นเอ็ดมา ฟู้ดฟอร์เฮลท์ดูมีประโยชน์กับชีวิตมาที่สุดแล้ว
นอกนั้นแอบเสิร์ดทุกวิชา

อดทนไว้ เจ็นเอ็ดอีกหมวดเดียวก็ครบแล้ว!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s