だってさ だってさ だってだってだってさ

วันนี้ไม่มีเรียนเช้าเพราะอาจารย์ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์A (คืออะไรหว่า…) เลยได้ตื่นสายและไปเรียนบ่าย ไปเรียนแค่สองชั่วโมงเอง ชิวเหลือเกินนะวันนี้ ขนาดมีสอบแถมยังทำไม่ได้ ก็ยังรู้สึกชิวเล้ย ฮี่ฮี่

ตอนอาจารย์ทบทวนคำถามที่จะสอบไฟนอล
มีคำถามนึงถามว่า ตอนที่ยังเป็นนิสิตอยู่เนี่ย อยากจะทำอะไร?

เจอคำถามนี้รู้สึกตอบยากแฮะ
เพราะเราเองก็ยังคิดไม่ตกเลยว่าเราควรจะทำอะไร
ควรจะใช้ชีวิตนิสิตยังไงถึงจะรู้สึกว่ามันคุ้มค่า
และไม่มานั่งเสียดายที่ปล่อยให้วัยเยาว์ผ่านไปอย่างจืดชืดไร้สีสัน

เกือบครึ่งทางในชีวิตมหาลัยนี่ใช้ไปคุ้มรึยังก็ตอบตัวเองไม่ได้
ก่อนอื่นคงต้องนิยามความคุ้มให้ได้ก่อน
ซึ่งไอ้การที่จะใช้ชีวิตแบบไหนถึงจะคุ้มเนี่ย แต่ละคนก็มองแตกต่างกันไปอยู่ดี
สำหรับบางคนแค่ไปเรียน เฮฮากับเพื่อนไปวันๆก็อาจจะคุ้มแล้วก็ได้

ดังนั้นความคุ้มมันไม่ได้กำหนดไว้ตายตัวชัดเจนหรอก

บางทีตอนนี้อาจจะคิดว่าเออ แบบนี้ก็คุ้มแล้วแหละน่า แต่พออายุสี่สิบห้าสิบอาจจะมานั่งเสียดายว่า เห้ย ทำไมตอนอยู่มหาลัยเราไม่ทำแบบนั้นแบบนี้วะ เรามัวแต่ทำอะไรอยู่วะ

สรุปว่าตอนนี้เรากำลังกลัวแก่ และกลัวว่าตัวเองจะปล่อยให้ชีวิตวัยหนุ่มสาวหมดไปอย่างไร้ค่า แต่เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่า แล้วเราต้องใช้มันสุดเหวี่ยงขนาดไหนหรอ? มันถึงจะไม่น่าเสียดายน่ะ

….คำถามข้อเดียวของอาจารย์ทำเอาความคิดเตลิดไปไกล
แต่ตอนตอบในห้องตอบเอาฮาไว้ก่อนนะ ไม่ได้มาคิดบ้าบออะไรขนาดนี้หรอก
(ถึงจะฮาแต่ก็มาจากความปรารถนาที่แท้จริงนะ อุฮิ♥)

เลิกเรียน ตอนนั่งรถป๊อบออกไปสยามกับแพ๊ทริออท ก็เอาหนังสือญี่ปุ่นออกมาให้แพ๊ทลองอ่านทบทวนดูว่ายังพอเหลือสกิลญี่ปุ่นติดตัวมากน้อยแค่ไหน แล้วพอเราเก็บหนังสือ คนข้างๆก็หันมาชวนคุยอย่างสนใจใคร่รู้ ด้วยคำถามว่า “เรียงพาสาจี้ปุ่งอยู่หรอคับ”

ใช่แล้ว คนที่นั่งข้างๆเป็นนิงฮงจินนั่นเองงงง

รู้สึกว่าบทสนทนาตลกมาก เพราะเค้าจะพยายามคุยกับเราเป็นภาษาไทยด้วยสำเนียงญี่ปุ่นๆ ซึ่งเราก็ตอบเค้าเป็นภาษาญี่ปุ่นปนไทย รู้สึกทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะพูดภาษาไหนกันแน่ แต่ก็คุยกันได้สนุกสนานดี

เป็นอันว่าหลังจากทบทวนสกิลให้แพ๊ทริออทอย่างเร่งด่วน ก็มีโอกาสได้ลองวิชากับคนญี่ปุ่นทันทีทันใด ฮ่าฮ่า ขอให้นายมีชีวิตรอดอยู่ที่เบ็ปปุอย่างมีความสุขและอย่าลืมพาเมียฝรั่งมาทักทายเพื่อนด้วยนะ

กลับมาถึงห้องก็มานั่งกินข้าว เล่นเน็ต กระโดดโลดเต้นออกกำลังกายแป๊ปนึง แล้วก็ไม่ยอมเริ่มทำการบ้านซะทีจนกระทั่งบัดนี้ เวลาว่างมีเยอะแยะทำไมไม่รู้จักจัดการสะสางงานให้เรียบร้อย ห๊ะ!!? ต้องรอใกล้เที่ยงคืนก่อนถึงจะเริ่มทำงานได้ใช่มั้ย ห๊ะ!!?? ลาออกจากมหาลัยไปสมัครเป็นยามเหอะชุติภัค =___=

เมื่อกี้กินเค้กที่บัดเดอร์ให้มาแล้วด้วยล่ะะะ

ชอบช็อกโกแลตด้านบนอ้ะะะะ
ชั้นตรงกลางมันคืออะไรไม่รู้ รสชาติปะแล่มๆ
แต่พอตักกินทีเดียวสามชั้นแล้วก็อร่อยดี :)

กินตอนสองทุ่มกว่า เฮือก! พรุ่งนี้คงต้องเต้นบูชายัญนังแฝดนรกซักหน่อย

พรุ่งนี้อยากโดดฟิล์มมาปั่นซาคุบุงจังเน้
แต่ต้องมีงานในห้องแหงๆ แล้วเดี๋ยวก็ให้ทำเป็นกลุ่มอีกอะ
โอ๊ย น่าเบื่อหน่าย

ถ้ามีเพื่อนเรียนด้วยกันคงสนุกกว่านี้แท้ๆ

*

สุดท้าย
ขอกรี๊ดเด็กแบบที่ไม่ได้กรี๊ดมานานหน่อย แฮ่

ยูโตะตีกลองงงงงงงงง
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย
น้องชายคนนี้แม่งหล่อออออออออออออออออออออออ

(*≧∀≦*)

(*≧∀≦*)

(*≧∀≦*)

ที่จริงคือยูโตะทำอะไรก็หล่อ
แต่เดี๋ยวนี้ชุติชื่นชอบอิริยาบถตีกลองเป็นพิเศษ (〃ω〃) ポッ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s