十面埋伏

วันนี้เรียนฟิล์ม นึกว่าจะได้รู้คะแนนแล้วแต่ก็ไม่แฮะ งงกับพี่ทีเอเหลือเกิน
คราวนี้เริ่มเรียนกับอาจารย์คนใหม่แล้ว ท่าทางจะได้เรียนจริงๆจังๆซะทีหลังจากที่ผ่านมาไม่เห็นจะเรียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวเลย(แต่ข้อสอบยากฉิบ)

ตอนอาจารย์บอกว่าจะให้ดูหนังจีน เราก็คิดว่าต้องเป็นหนังที่ไม่เคยดูแน่เลยเพราะไม่ค่อยได้ดูหนังจีน แต่อย่างน้อยก็ขอเป็นหนังเหลียงเฉาเหว่ยละกันนะ …คือพออาจารย์พูดว่าหนังจีน สองคนแรกที่เรานึกถึงคือพี่เหลียงกับทาเคชิ ไม่รู้ทำไม

อาจารย์พูดไปพูดมา พี่ทีเอก็เปิดเรื่อง Hero
ไอ้เราก็แอบกรี๊ดในใจ หนังพี่เหลียงจริงๆล่วยยยย!!
หนังเริ่มไปไม่ถึงหนึ่งนาที อาจารย์ก็บอกว่า ไม่ได้จะให้ดูเรื่องนี้ เปิดผิดเรื่องแล้ว

โธ่ บ๊ายบายพี่เหลียง (;´Д`)

ปรากฏว่าหนังที่อาจารย์จะให้ดูเป็นหนังของจางอี้โหมวอีกเรื่อง
และเราก็เคยดูแล้วด้วย คือเรื่อง House of Flying Daggers
เป็นอันว่าได้ดูทาเคชิแทนพี่เหลียง โอเคค่ะ พอใจแล้ว

สิ่งที่ทำให้เราประหลาดใจคือ
ทำไมพูดถึงหนังจีนแล้วเราไม่ยักนึกถึงหลิวเต๋อหัวแฮะ
จางซิยี่ที่เล่นทั้งสองเรื่อง เราก็ไม่ได้นึกถึงเลยเหมือนกัน
ทั้งๆที่เป็นดาราหนังจีนที่เราเคยดูหนังเค้ามากที่สุดแล้วมั้ง

เอาเป็นว่า พูดหนังถึงเรื่องนี้ดีกว่า

ตอนที่เคยดูหนังเรื่องนี้มันก็นานมาแล้ว สมัยทีวีที่คอนโดยังจอเล็กเท่าไมโครเวฟอยู่เลย คราวนี้พอได้ดูกับจอใหญ่ของห้องเรียนรวมแล้วรู้สึกเหมือนได้ดูในโรง ซึ่งก็ดีเพราะหนังเรื่องนี้ภาพสวยมากกกก

ชอบฉากในป่าตอนแรกมากกว่าฉากป่าไผ่ ฉากป่าไผ่มันมืดๆทึมๆ
แต่ฉากป่าตอนแรกๆมันสว่างเป็นสีเหลืองๆ สวยกว่ากันเยอะ
เรื่องนี้ฉากมันไม่มีอะไรมากนอกจากธรรมชาติน่ะนะ
ถึงจะสวยแต่ก็ไม่ได้อึ้งทึ่งไปกับฉากมาก จะได้ความรู้สึกใกล้ชิดธรรมชาติมากกว่า

ฉากที่ชอบที่สุดคือฉากหิมะตกในทุ่งหญ้า
ตอนสู้กันกลางหิมะทาเคชิโคตรหล่อเลย (เอิ่ม…)

ด้านเนื้อเรื่องเราว่ามันก็ไม่มีอะไรมาก มันค่อนข้างน้ำเน่าและทราจิดี้ จะว่าเป็นหนังจีนสไตล์เชคสเปียร์ก็ได้ (แนวนี้มีเยอะเหมือนกันนะ) คอนฟลิคท์ก็ไม่แซ่บเท่าไหร่ หรือเพราะเรารู้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงเลยไม่คิดว่ามันเจ๋งหว่า ตอนที่ดูตอนแรกคิดยังไงจำไม่ได้แล้ว

อาจารย์ตั้งคำถามว่าเอาใจช่วยใครที่สุด(ต่างจากสงสารใครที่สุด)
ไม่รู้ว่าเอาใจช่วยของอาจารย์นี่คือเอาใจช่วยให้ตัวละครเป็นยังไง ให้มีความสุข? ให้ได้ลงเอยกับคนที่ตัวเองรัก?

เราไม่รู้สึกเอาใจช่วยใครเลยง่ะ พระเอกหล่อก็จริงแต่ดูทำตามใจตัวเองมากไปหน่อย ไร้สติ หน้ามืดตามัว ถูกคนนั้นคนนี้หลอกใช้ไม่รู้เรื่องรู้ราว มือปราบหลิวก็นิสัยเด๊กเด็กกก ข้าไม่ได้เอ็งก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้นเอ็งตาย …น่าเสียดายเป็นถึงมือปราบ คิดได้แค่นี้

นางเอกอาจจะดูน่าเอาใจช่วยมากที่สุดแล้ว เพราะการที่นางเอกไล่ตามพระเอกไปในตอนจบเราไม่คิดว่านางเอกทำไปเพราะรักพระเอก ที่จริงเราไม่คิดว่านางเอกรักพระเอกด้วยซ้ำ แต่นางเอกอยากเป็นอิสระอย่างพระเอกและไขว่คว้าสิ่งที่พระเอกมีแต่ตัวเองไม่มีมากกว่า ที่สำคัญยังอุตส่าห์เห็นอกเห็นใจคุณมือปราบอยู่บ้าง สรุปว่านางเอกฉลาดสุดในเรื่องแล้วแต่ก็ซวยสุดในเรื่องเช่นกัน

แต่ถ้าถามว่าสงสารใครมากที่สุดเราสงสารพี่หลิวนะ

ตอนท้ายๆทาเคชิหน้าหล่อแบบโทรมๆ เห็นแล้วอยากให้ไปเล่นหนังซามูไรของญี่ปุ่นมากกก ต้องเหมาะแน่ๆเลย (หรือเคยเล่นมาแล้วก็ไม่รู้) ชอบเวลาทาเคชิพูดภาษาญี่ปุ่นด้วยแหละ เสียงเข้มถูกใจ♥

ชอบทาเคชิเล่นหนังย้อนยุคอ้ะะะ ตอนเป็นขงเบ้งนั่นก็ชอบ
มัดผมแบบนี้แล้วดูซามูไรมากกก เสื้อผ้าชุดนี้เห็นแล้วนึกถึงฮิจิคาตะซังจากฮาคุโอคิเลย (เหมือนกันแค่โทนสีเนี่ยนะ…)

พิมพ์ไปพิมพ์มาก็อยากดู Hero จังวุ้ย อาจารย์จะเปิดให้ดูมั้ยเนี่ย
ถึงจะมีดีวีดีที่บ้าน แต่ก็อยากลองดูกับจอใหญ่บิ๊กเบิ้มบ้างนี่นา

เรื่องอื่นๆ
พรุ่งนี้มีปาร์ตี้ฮิวแมนรีเล ต้องเต้นเซโรงังด้วยอะ (_ _|||)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s