私じゃきっとダメでしょう。

เมื่อเช้าไม่อยากตื่นเลย แต่พอคิดว่าเดี๋ยวก็ไม่มีโอกาสเรียนกับอิไมเซนเซแล้วถึงได้เด้งขึ้นจากเตียง จนเมื้อกี้งีบตอนเย็นก็ฝันถึงอิไมเซนเซ ว่าเซนเซชวนทุกคนไปเที่ยวทะเลเป็นการส่งท้าย นี่เรียนกับเค้ามาเทอมเดียวเรารักเค้าขนาดนี้เลยหรอเนี่ย!

วันนี้ไม่ได้เกรียนใส่เซนเซเลยอะ บู่วววว

เลิกเรียนตอนเที่ยง กินข้าว
ทันโจวบิโอเมเดโต้วเกศแก้ว
แล้วก็ไปห้องสมุด หาหนังสือยืมไปอ่านเล่นช่วงหยุดยาวกัน

เยนลี่กับแพรได้หนังสือญี่ปุ่นคนละเล่ม
ส่วนเราตอนแรกว่าจะยืมโดราเอม่อนสอนประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นแล้ว แต่หันไปเจอหนังสือมูซาชิฉบับท่าพระจันทร์ที่คุณลุงของบลิ๊งค์เป็นคนเขียน เล่มหนาปึ้กเลยแต่เห็นแล้วอยากอ่าน เคยอ่านเล่มบางมาแล้วด้วย ของคุณสุวินัยนี่แหละ สุดท้ายเลยได้ยืมมูซาชิมาแทน

กำหนดคืนมันก่อนเปิดเรียน ดังนั้นเราต้องเสียค่าปรับตอนคืนด้วย คิดซะว่าเป็นการเช่าหนังสือก็แล้วกัน

ได้หนังสือกันคนละเล่มก็ออกไปสยาม
ระหว่างทางนั่งคุยกับไอน้ำและแพรอย่างจริงจังบนรถป๊อบ
ไม่คิดว่าตัวเองจะคุยเรื่องมีสาระได้ขนาดนี้ ฮ่าๆ

เริ่มจากเราจุดประเด็นเรื่องแอดมิชชั่นเองแหละ
เลยได้คุยกันระบบรับตรงอักษร ระบบแอดมิชชั่น ยาวไปจนถึงระบบการศึกษา และความสัมพันธ์เชิงอำนาจในสังคมไทย (โอววววว)

บางทีพวกเราอาจจะเนิร์ดเกินไปจริงๆ orz

ไปพารากอนเหลือแค่เรากับแพรไปหาต้อง มุก แพ๊ท ข้าว แก้ว สาม ที่ชั้นโรงหนัง วันนี้มีเด็กๆขาสั้นมาดูหนังกันเต็มเลย แอร๊!! นั่งเมาท์กันไปเรื่อยๆแล้วก็ไปกินชาโฮะกัน (ระหว่างโพรเซสนี้มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกเล็กน้อย) รู้สึกว่าตัวเองหัวเราะเสียงดังมาก คงโดนคนในร้านเกลียดไม่มากก็น้อย

ตกเย็น ไปมาบุญครองกับแพร ที่จริงได้รับคำเชิญไปร่วมโต๊ะกินซิสเลอร์ แต่ต้องขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ช่วงนี้รายการจ่ายเงินเยอะจนข้าพเจ้าไม่มีปัญญากินอาหารดีๆแล้ว

ดังนั้นเลยไปมาบุญครองซื้อแผ่นไฟนอลแล้วไปกินมนต์นมสดดีกว่า
วันนี้กินนมทั้งเช้ากลางวันเย็นเลยแฮะ ดูเป็นเด็กอนามัยจัดชอบกล
แต่ตอนประถมก็กินนมวันละเป็นแพ็คเลย
คิดดูแล้วช่างบ้าบอ เด็กอะไรวะกินนมวันละแพ็ค =_=

กลับห้องมานอน ช่วงนี้กลับมานอนตอนเย็นอีกแล้ว
อุตส่าห์รักษาได้แล้ว ทำไมกลับมาเสียนิสัยอีกแล้วเนี่ยยย

แล้วก็ตื่นมาดูซูสีไทเฮา ดูไลฟ์ ดูอนิเมะ
โอ้ ชีวิตสุขสันต์

ดูคิมินิโทโดเคะซีซั่นสองตอนแรกสุด(ตอน00)แล้ววว
ดูแล้วนึกถึงตอนฟังเพื่อนๆอ่านเรียงความให้ฟังในห้องเรียน
เพราะตอนนั้นคนพูดเรื่อง 片思い เยอะมาก
แล้วคิมินิโทโดเคะตอนนี้ก็เป็นเรื่องรักข้างเดียว

ตอนนี้ไม่ค่อยมีอะไรใหม่
แค่เอาของซีซั่นแรกมาตัดแล้วเล่าจากมุมมองของคุรุมิ

แต่ก็ชอบตอนนี้นะ ชอบเวลาได้เห็นเรื่องเดิมในมุมกลับ
โดยเฉพาะจากมุมของคนที่ถูกวางบทให้ร้าย แห้ว
หรือเป็นภัยคุกคามต่อสวัสดิภาพของพระเอกนางเอก

ดูแล้วชอบคุรุมิมาก ก่อนจบเรื่องอยากเห็นคุรุมิได้เจอกับคนดีๆจัง
แต่ทั้งเรื่องคงหาใครประเสริฐกว่าคาเซฮายะไม่ได้แล้วแหละ…

ตอนต่อไปวันวาเลนไทน์ พระนางจะเป็นไงไม่สนหรอก
อยากรู้ว่าริวจะเป็นยังไงมากกว่า ฮี่ๆ

พรุ่งนี้ก็คงหมกตัวอยู่ในห้องดูโน่นนี่นั่นทั้งวัน
ว่าจะเอาพีเอสพีไปซ่อมนะแต่ขี้เกียจออกไปข้างนอก
พรุ่งนี้วันเด็ก ไม่รู้ข้างนอกจะเป็นยังไงบ้าง
ไม่เคยอยู่กรุงเทพในวันเด็กมาก่อนเลยซักครั้งในชีวิต ไม่เสี่ยงดีกว่า

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s