But I won’t hesitate no more

เมื่อคืนดูตัวอย่างใหม่ของมาครอสภาคซาโยนาระโนะสึบาสะแล้วอยากจะกรี๊ด

ฉากท้ายๆมีบุคคลลึกลับใส่ชุดแต่งงานปรากฏตัวออกมา!
ผวาเลย ไม่อยากให้มีฉากแต่งงานเกิดขึ้น ไม่ว่าฮิเมะจะเลือกใครก็ตาม
หวังว่าชุดแต่งงานนั่นจะเป็นแค่คอนเสิร์ตหรืออะไรซักอย่าง
เป็นความฝันไปก็ได้ อย่าแต่งกันจริงเลยนะ

เท่าที่ดูเทรลเลอร์ ภาคนี้รันกะควรจะเด่นกว่า แต่เชริลดูมาแรงเหลือเกิน
หลังจากคราวก่อนรันกะมาแรงในภาคที่เชริลควรจะเด่นกว่ามาแล้ว คราวนี้เลยสลับกันสินะ (แต่คนที่ดูภาคก่อนแล้วคิดว่าเชริลมาแรงกว่าก็มีเหมือนกันนะ)

สุดท้ายเดี๋ยวเชริลแต่งกับรันกะ โว้ววว มันส์พิลึก

จริงๆแล้วถึงจะไม่อยากให้มีฉากแต่งงาน
ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากให้ฮิเมะควบสองแบบในภาคทีวีนะ

ยังไงก็อยากให้รักสามเส้าเราสามคนมันจบๆซะที แฟนๆจะได้เลิกตีกัน
และยังยืนยันว่าถึงจะชอบเจ๊และเชียร์เจ๊ในภาคทีวีแบบเชียร์กันฉิบหาย
ในภาคหนังโรงกลับอยากให้ฮิเมะลงเอยกับรันกะมากกว่า

เห็นชาวบ้านชาวช่องลุ้นให้มิเชลไม่ตายด้วย แต่เราว่ายังไงก็น่าจะเหมือนเดิม ตอนมิเชลตายออกจะเป็นตอนสำคัญ ไม่น่าเปลี่ยนแปลงบทกันมากขนาดนั้นนะ

โอ้ยยย ใจจะขาดแล้ว ลุ้นเหลือเกิน
ปรากฏว่ามิเชลไม่ตายและลงเอยกับฮิเมะ หรือไม่ก็ฮิเมะไม่เลือกและประกาศทำหนังโรงภาคสามต่อ โอ้วเย่ ฟังดูเลวร้ายพอๆกับเชริลแต่งกับรันกะเลยนะนั่น -*-

จบเรื่องมาครอส

วันนี้ไปเรียนตามปกติ ช่วงนี้มหาลัยเริ่มเงียบเหงาละ ดูเหมือนคนอื่นๆจะเริ่มหยุดเรียนกันบ้างแล้ว แต่เราก็ไม่รู้จะหยุดไปทำไม ขนาดไปมหาลัยยังไม่รู้สึกว่าไปเรียนเลย ดังนั้นก็ออกไปใช้พลังงานดีกว่ากลิ้งไปกลิ้งมาเฉยๆนะ!

แลงแจ๊ปซอควันนี้อาจารย์เอาข้อสอบมาคืน
คะแนนออกมาดีกว่าที่คิด ไม่ดีไม่แย่เท่าไหร่

แล้วอาจารย์ก็บอกว่าปีสามต้องเรียนอะไรบ้าง ท่าทางน่าเบื่อยังไงไม่รู้ ฮือๆ คงต้องหาเจ็นเอ็ดสนุกๆลง แต่หมวดมนุษย์จะมีวิชาสนุกหรอเนี่ย ไม่งั้นก็หาวิชาเลือกเสรี ยังเหลืออีกสามหน่วย!

พอสิบโมงกว่าๆอาจารย์ก็ปล่อยละ
รู้สึกว๊างว่าง กว่าจะเรียนอีกทีตั้งบ่ายโมง เลยไปทรูคอฟฟี่กับเกศแก้ว
แถววิศวะดูเงียบเหงามาก ในทรูคอฟฟี่ก็มีโต๊ะเหลือเฟือ

พี่พนักงานถามว่าเอาวิปครีมเยอะๆเลยมั้ยครับ เจอถามแบบนี้มีหรือจะปฏิเสธ?
พี่แกเลยบีบครีมมาให้เต็มที่ สงสัยกะแย่งลูกค้ากับน้ำปั่นครุ
แต่อันที่จริงคิดว่าเพราะช่วงนี้จะปีใหม่แล้วเลยมีบริการพิเศษมากกว่า
(ลัคกี้! ไม่ได้ไปกินนานแล้ว ไปอีกทีกินคุ้มเลย)

กินเข้าไปเยอะขนาดนี้ตอนเที่ยงเลยไม่ได้กินข้าว
ไม่ได้อิ่มตื้อหรอกแต่รู้สึกผิดนิดหน่อย

ระหว่างอยู่ในทรูคอฟฟี่ก็ฟังเพลงกันเพลินๆ
มีแผ่นนึงเปิดเพลง I’m Yours สามเวอร์ชั่นติดกัน เลยสงสัยว่าทั้งแผ่นมีแต่เพลงนี้รึเปล่า อาจมีสิบเวอร์ชั่นรวด แต่ยังไม่ทันฟังจบเวอร์ชั่นออริจินอลซึ่งเปิดเป็นลำดับที่สาม พี่พนักงานที่ให้วิปครีมสูงเทียมเอเวอร์เรสต์ก็เปลี่ยนเพลงไปซะก่อน ว้า

ตอนบ่ายเรียนแจ๊ปคอน
อิไมเซนเซบอกไว้ล่วงหน้าว่าวันนี้จะให้ดูดีวีดี แต่ไม่ได้บอกว่าดีวีดีอะไร แล้วจะเช็คชื่อด้วย เลยไปกันเกือบครบทั้งเอก ปรากฏว่าอาจารย์แกให้ดูอนิเมะเรื่อง 時をかける少女 ที่เราชอบมาก เคยแปลเพลง Garnet ที่เป็นเพลงจบเอาไว้ด้วยนะ (ด้วยคุณภาพอันแสนจะห่วยแตกเหลือเกิน)

รู้สึกประหลาดใจว่าทำไมอยู่ดีๆถึงเอามาให้ดู
แพรไปถามหลังเลิกเรียนได้คำตอบว่าสอบเสร็จทุกคนคงไม่อยากเรียนกันเลยให้ดูดีวีดีละกัน แล้วเรื่องนี้ก็ดูอยู่ในช่วงวัยเดียวกันกับพวกเรา ทุกคนน่าจะชอบ

กรี๊ด! รักอาจารย์จัง♥

ดูจบบ่ายสาม จากที่ตอนแรกว่าจะไปดูหนังกันต่อเลยไม่ไปละ เพราะในคาบนั่นก็เหมือนได้ดูหนังไปแล้ว จอก็ใหญ่พอประมาณ แถมพรุ่งนี้เราต้องไปเรียนไลฟ์รีฟิล์มอีกเราเลยเริ่มขี้เกียจเข้าโรงหนัง

และแล้วก็ใช้เวลายามเย็นไปกับการเมาท์ชาวบ้าน
กับสมาชิกหน้าเดิมๆ ซึ่งก็ได้แก่ ทวิตเตอร์กุมินั่นเองงงงง!!

วันอังคารนี่มันวันเมาท์ประจำสัปดาห์จริงๆ
เรียนเสร็จไม่เคยยอมกลับกันเร็วๆซักที
ต้องนั่งแช่จนรากงอกแล้วก็เมาท์ เมาท์ เมาท์

วันนี้ก็เมาท์กันตั้งแต่บ่ายสามยันหกโมงเย็น
มีลุกไปซื้อข้าวเหนียวไก่ทอดมาเป็นกับแกล้มประกอบการเมาท์แป๊ปนึง หลังจากนั้นก็แช่อยู่ที่เดิมตลอด ไม่รู้ว่าคุยอะไรกันนักหนานะ หาเรื่องมาเมาท์กันได้ไม่หยุด แต่ก็สนุก นินทาชาวบ้านคืองานของเรา

เรื่องที่ค่อนข้างมีสาระคืออุบัติเหตุรถตู้เมื่อคืน กับเรื่องคนบ้า
คุยกันว่าคนที่จะโดนคนบ้าแทงต้องเป็นคนประเภทไหน
เกศแก้วบอกว่าคือคนซวย
อืม…. ก็จริงนะ =_=

คนบางคนอยู่ดีๆก็โดนคนบ้าวิ่งมาแทงเฉยเลยเงี้ย
เหมือนกับที่อยู่ดีๆก็รถตู้ถูกชนเฉยเลย
ความตายพุ่งเข้าหาโดยไม่ทันตั้งตัว
คนที่อยู่ข้างหลังน่าจะเป็นคนที่ซวยกว่า
กะทันหันขนาดนี้ จะทำใจรับความจริงก็ยากเหลือเกิน

เรายังคิดเลยว่าอยู่ดีๆตายไปคงไม่เป็นไร ขอตายแบบไม่เจ็บพอละ
จะมาเสียดายมันก็เสียดายไม่ได้หรอก ตายแล้วก็คือจบ
ยกเว้นเสียแต่ว่าวิญญาณมีอยู่จริงก็เท่านั้น
แต่คนรอบข้างเรานี่สิ คงไม่คิดแบบนี้แน่ๆ

เฮ้อ
บางทีก็รู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้ แต่บางทีก็รู้สึกว่ามันไกลตัวเหลือเกิน

เอ๊ะ…. ทำไมอยู่ดีๆก็จริงจังขึ้นมานะ
ช่วงนี้ออกจะไร้สาระเป็นประจำแท้ๆ

สุดท้าย
จะเปลี่ยนเสียงตั้งปลุกเป็นเพลง Fighting Man ของนิวส์ละ!
หลังจากใช้เพลง Time ของพี่น้องเฮย์เซย์จัมพ์มาหลายเดือน พอเปลี่ยนมาเป็นนิวส์แล้วจะได้พูดได้เต็มปากว่า พอลืมตาตื่น สิ่งแรกที่นึกถึงก็คือเพลงของนิวส์นะ! (ว่าช่วยเงียบทีเถอะ อยากนอนต่ออออ!!!!)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s