Stand Up Together

ไอ้ความรู้สึกเหมือนปิดเทอมแล้วนี่มันอะไรกันนะ

พอสอบญี่ปุ่นเสร็จหมดแล้วรู้สึกล่องลอยมาก
การบ้านไม่มี (ที่จริงมีแต่ไม่ทำ) หนังสือสอบไม่ต้องอ่าน
พอเลิกเรียนแล้วก็ไม่รู้จะไปไหนหรือจะทำอะไร

เคยได้ยินมาว่าปีสองเหนื่อยกว่าปีหนึ่งมากกก
แต่เราว่าตั้งแต่ขึ้นปีสองมา ชีวิตเราสบายขึ้นเยอะ
ยิ่งเทอมสองนี่สุดๆ ไปเรียนเหมือนไปนั่งเล่นซะมากกว่า
แต่ละวิชาก็เฮฮาปาร์ตี้กันเหลือเกิน สอบก็น้อยอีกต่างหาก

เดี๋ยวมีหยุดกีฬามหาลัยอีกสองอาทิตย์ก็ไม่ต้องเป็นอันทำมาหากินกันแล้ว
เปิดมาอีกทีจะเขียนอะอิอุเอะโอะได้มั้ยเนี่ย…
ได้หยุดสองอาทิตย์มันก็ชวนหฤหรรษ์อยู่หรอก
แต่มันนานพอที่จะรู้สึกไม่อยากกลับไปเรียนอีกต่อไปได้เลยนะนั่น

ส่วนเรื่องราวในวันนี้ เป็นอันว่ามันช่างเป็นวันที่แสนธรรมดาอีกหนึ่งวัน
ไม่ธรรมดาเล็กน้อยตรงที่เข้าเรียน Man/Geog จนหมดคาบ
เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยครั้งนักในชั่วชีวิตของคนคนหนึ่ง

แล้วก็ด้วยอภินันทนาการจากจุ๊ม(นามสมมติ)
เราเลยได้โปสเตอร์พี่เล็งมาแล้วววว

เดี๋ยวเอาปากกาดำมาระบายเป็นผ้าคาดตาดีมั้ย
จะได้สมมติให้เป็นพี่นีลได้อย่างสะดวกใจขึ้น (ฮา)
ทั้งนี้ทั้งนั้น ในภาคมูฟวี่ไลล์ทำตัวดี ไม่น้ำเน่าแล้ว เลยชอบมากขึ้นนิดหน่อย
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ล็อคออนที่เราชอบที่สุดก็ต้องเป็นเบอร์หนึ่งเท่านั้นนะ!

ได้ยินมาว่าฉบับบลูเรย์มีเพิ่มสิบนาทีด้วย
หวังว่าที่เพิ่มมาจะไม่ได้มีแต่ฉากบู๊นะ

อืมมม
แล้วก็ แล้วก็ แล้วก็
เมื่อกี้เพิ่งดู Music Station Super Live ของปีนี้จบไปแหละ

ยาวมากกกก เกือบสี่ชั่วโมงได้ มีศิลปินที่ชอบเยอะแยะ
แต่ก็ร้องเพลงซ้ำกับในงาน FNS และ Best Artists ที่ดูไปแล้วซะเป็นส่วนใหญ่
มีไม่ซ้ำบ้างเหมือนกันเพราะบางคนก็ร้องเมดเลย์

เสียดายเฮย์เซย์จัมพ์มาก ได้ร้องนิดเดียวเอง
ถ้าไม่มี NYC มาด้วยก็จะได้ร้องสามเพลงเชียวนะ แต่พอมียูมะโผล่มาคนนึง เฮย์เซย์จัมพ์กลายสภาพเป็นเด็กแบ็คไปในชั่วพริบตาเลยครับพ้ม!

ลุงจอห์นนี่ทำให้ตอนนี้เราเบื่อขี้หน้ายูมะกับยามาดะมากเลย
จะดันนนนนกันไปถึงไหนคะลุ๊งงง หนูล่ะสงสารอีกเก้าคนที่เหลือจนอยากรับมาไว้ในความอนุเคราะห์ใจจะขาดแล้ว (แอร๊ย)

สรุปคือนาทีนี้ไม่ชอบ NYC เอามากๆ

ส่วนเฮย์เซย์จัมพ์นี่ ถึงจะเป็นรักไม่ยอมเปลี่ยนแปลงก็จริง แต่ไอ้เราก็ขี้เกียจจะอวดสรรพคุณแล้ว ตอนนี้มีสภาพเหมือนผัวเมียที่อยู่กันมานาน เห็นหน้ากันทุกวัน (รู้สึกว่าเราจะเห็นหน้าเค้าฝ่ายเดียวนะ….) อาจจะไม่ได้กรี๊ดกร๊าดอะไรมากมายเท่าไหร่ แต่ก็เป็นสิ่งที่ถ้าขาดไปชีวิตก็คงไม่เหมือนเดิม (อ้วกกกกกกก)

ดังนั้นเรามาพูดถึงศิลปินท่านอื่นดีกว่านะก๊ะ

สุดยอดความประทับใจยกให้อาราชิ
จากเสื้อผ้าถือว่าออกตัวแรง!

เห็นแล้ววิ่งไปหยิบทิชชู่มาซับน้ำตาแทบไม่ทัน
เฮือก! นิโนมิยะคะ คุณยอมแต่งแบบนี้มาออกงานระดับชาติได้ยังไง๊!?
หน้าตาดีแค่ไหน แต่งแบบนี้ดิฉันก็ขอด่าค่ะ
สไตลิสท์สมควรไปหางานอื่นทำอย่างแรง ข้อหาทำสาวๆสะเทือนใจ T_T

ดีนะที่ตอนท้ายเปลี่ยนชุด และเมดเลย์ร้องเพลงมอนสเตอร์ด้วย ดังนั้นเลยให้อภัย เพราะเราชอบซิงเกิลนี้ของอาราชิมากที่สุดในปีนี้แล้ว ชอบทั้งพีวี เนื้อเพลง ไปจนถึงท่าเต้นเลย!

ส่วนนิวส์ ยังคงรักษาเอกลักษณ์ความเป็นลูกเมียน้อยได้อย่างเหนียวแน่น คือได้ร้องแค่เพลงเดียว ในขณะที่วงร่วมค่ายเค้าร้องสองเพลงขึ้นไปกันทั้งนั้น (ยกเว้นคันจานี่เอทโตะ ลูกเมียน้อยพอกัน)

นิวส์นี่ก็ไม่อยากพูดถึงมาก เพราะช่วงนี้พูดถึงยามะพีแล้วเครียด
กลัวไม่ได้ตั๋วคอนเสิร์ตอะ แงงงง (´Д`。)

ดูสาวๆ AKB48 ยังรู้สึกสบายใจกว่าดูนิวส์อีก ฮ่าๆ
โทโมะจินน่าร๊ากกกกกกกกกก (≧∪≦)

รอฟังผลงานออกเดี่ยวอยู่นะตัว♥

ไลฟ์คราวนี้สงสารมาเอดะนิดนึง ถึงเราจะไม่ชอบมาเอดะเท่าไหร่ (เพราะได้เล่นละครกับทาเครุ แค่เนี้ย… กร๊าก) แต่พอเห็นชอตที่เต้นท่าที่ต้องลงไปนั่ง แล้วดันล้มแหมะลงพอดีกับที่กล้องตัดมาเจอเข้าแล้วหมั่นไส้ไม่ลง น่าอายนะนั่น

(*หมายเหตุ* ยังไม่น่าอายเท่ากับที่ยามะพีเคยทำไมค์หล่นในรายการสดเพราะเต้นมันส์ไปหน่อย อันนั้นน่าสงสารของจริง เห็นแล้วอยากกระโดดทะลุจอเข้าไปกราบตีนเด็กแบ็คที่ใช้ลีลาพลิ้วไหวเก็บไมค์ขึ้นมาตั้งเด่นเป็นสง่า แก้สถานการณ์ได้อย่างงดงาม)

ส่วนเอเคบีเวอร์ชั่นผู้ชายอย่าง Exile (เอ๊ะ!?) ก็ดูเพลินมิใช่น้อย
โดยเฉพาะตอนคุยกับทาโมริซัง ทาคาฮิโระโดนแกล้งอีกแล้ว ตราบใดที่ยังมาออกมิวสิคสเตชั่น คงหนีไม่พ้นมุข “ไปกับใคร” ของทาโมริซังเป็นแน่แท้จ้ะ ฮิโระเอ๊ยยย สงสารก็สงสาร ขำก็ขำ

ไม่รู้จะพูดถึงใครละ สี่ชั่วโมงเหมือนจะยาวแต่ดูเข้าจริงๆก็จบเร็วนะ
สงสัยเพราะมีเพลงที่ชอบเยอะล่ะมั้ง
เอ้อ! เสียดายอีกอย่าง ฮิราอิ เคนซังไม่ยักมาแฮะปีนี้
อยากดูไลฟ์เพลงไอชิเตะรุอีกอ้ะะะ

เท่านี้ก็เหลือแค่งานเพลงขาวแดงกับเคาท์ดาวน์แล้วสินะ
อยากดูอย่างหลังมากกว่าาาา หวังว่าปีนี้เฮย์เซย์จัมพ์จะได้ออกเยอะๆ หลังเที่ยงคืนขอแค่เบสท์ก์ยังดี (เกลียดกฎหมายแรงงานว้อย!)

สุดท้าย
วันนี้ลองเอารูปที่ถ่ายคราวก่อนโน้นนนมาแต่งให้น่ากลัว
ถ่ายมาวันเดียวกันกับที่ไปถ่ายยองซามะนั่นล่ะ แต่วันนี้ลองแต่งรูปที่ถ่ายกับโรนัลโด้ดู

รูปนี้ไม่น่ากลัวเลยอะ ดูตลกมากกว่า =_=

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s