May your days be merry and bright ♪

สอบเสร็จซะที
ที่จริงยังไม่เสร็จดี แต่อีกวิชานึงสอบหลังปีใหม่โน้น
แถมเป็นวิชาดูหนัง เดี๋ยวไว้ค่อยไปอ่านจาก imdb เอา
ดังนั้นเราเลยถือว่าสอบเสร็จแล้ว!

เมื่อเช้าสอบโคโตชิเคง แปลว่า สอบปากเปล่า
เป็นครั้งแรกที่ต้องสอบปากเปล่ากับอิไมเซนเซ
น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนต่อคิวรอขึ้นรถไฟเหาะครั้งแรกในชีวิตซะอีก

แต่ คราวนี้เตรียมตัวไปน้อยที่สุดเท่าที่เคยสอบแบบนี้มาเลย
เพราะคราวที่แล้วเตรียมตัวไปเยอะแต่เห่ยมาก
คราวนี้เลยเตรียมตัวไปน้อยหน่อยจะได้ไม่แค้นใจที่อุตส่าห์อ่าน
(ตรรกะทุเรศไปมั้ย)

สุดท้ายปรากฏว่าอึ้งเล็กน้อยกับโรลเพลย์
เครียดแทบตาย ดันออกอันที่ไม่คาดฝัน ซึ่งก็คืออันที่บังเอิญแม่นเพราะอ่านไปเผื่อตอนสอบข้อเขียนคราวก่อน

แถมตอนถามตอบเป็นข้อๆก็ไม่โดนข้อยากเท่าไหร่
มีผิดพลาดร้ายแรงแบบไม่น่าให้อภัยข้อเดียว นอกนั้นพอถูไถไปได้ตลอดรอดฝั่ง
คะแนนคงออกมากลางๆ ไม่ดีไม่แย่

แต่ก็ยังจินตนาการเกรดเทอมนี้ไม่ออกอยู่ดี เฮ้อ

สอบเสร็จไปกินจินเอม่อนกัน แล้วก็กลับบ้านนอก
กลับมาเพื่อที่จะพบว่า อารยธรรมที่สั่งสมมานานปีได้ล่มสลายลงเป็นที่เรียบร้อย
(อธิบายความ: external harddisk ลาโลกแล้วในที่สุด)

ตอนแรกโมโหปนอึ้ง ตอนนี้ทำใจได้แล้ว
ถึงข้อมูลสองร้อยกว่ากิ๊กกะไบท์จะสลายไปตรงหน้า แต่ชุติภัคก็หาได้สะทกสะท้านไม่
หายได้ก็โหลดใหม่ได้ฟะ ปัดโธ่

ข้อมูลที่สำคัญจริงๆเราก็มีแบ็คอัพไว้เครื่องอื่นอยู่แล้วด้วย
ดังนั้นก็ไม่ต้องไปนั่งอาลัยอาวรณ์อะไรกับไอ้ข้อมูลดิจิตอลพวกนั้นให้หนักกบาลดีกว่า

แต่ที่เจ็บใจหน่อยๆก็คือเราเพิ่งย้ายข้อมูลลงไปจำนวนมากเมื่ออาทิตย์ก่อนโน้น
ย้ายเสร็จปุ๊บแม่งพังไปเลยครับผม จะบ้าตาย แล้วจะย้ายไปทำไมให้เมื่อยฟะ ในเมื่อสุดท้ายมันก็ต้องหายไปหมดเกลี้ยงอยู่ดี (ประเด็นคือถ้าไม่ย้ายมันก็ไม่หายไปไง เผลอๆอาจจะไม่พังด้วยซ้ำ)

เอาเถอะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้เป็นประจักษ์พยานการล่มสลายเช่นนี้
และคิดว่าคงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายด้วย ยังไงทุกสิ่งก็ไม่จีรังยั่งยืนอยู่ดี
สรรพสิ่งย่อมมีวันแตกดับเป็นธรรมดา
(ฮาร์ดดิสก์พังทำเอาใกล้บรรลุธรรมขั้นปรมัตถ์เลยทีเดียว)

วันนี้วันคริสต์มาสอีฟด้วย รู้สึกว่าควรจะรื่นเริง
แม้จะอยู่บ้านเฉยๆก็ควรจะทำตัวรื่นเริงไว้ดีกว่า
メリクリ( ̄▽ ̄) ニヤ

ที่จริงไม่ว่าจะเทศกาลไหนเราก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิมอยู่ดี
เป็นมนุษย์ที่ใช้ชีวิตได้โมโนโทนเกินไปแล้วนะ!

บางทีอยากให้ชีวิตมันมีสีสันมากกว่านี้แต่ไม่รู้จะแต่งแต้มมันยังไง
บางทีก็พยายามแต่งแต้มสีสดใสลงไป สุดท้ายก็ได้สีหมองๆหม่นๆมาแทน
และไม่ช้าไม่นานก็กลับกลายเป็นความเรียบเฉยไม่ต่างไปจากเดิม

เฮ้อ
เพิ่งบอกว่าควรจะรื่นเริง พอมองชีวิตโมโนโทนของตัวเองก็ชักจะหดหู่เล็กน้อย
ฉันจะต้องอยู่แบบไม่สุขไม่ทุกข์แบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่กันหนอ

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่เกี่ยวกับที่ว่ามาข้างบนหรอกนะ แต่ว่าอยากหยุดยาวทั้งอาทิตย์แล้วง่ะ
ย้ายกีฬามหาลัยมาหยุดตอนนี้แทนไม่ได้หรอ ฮือๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s