A wakening of the Trailblazer

ไปดูกันดั้ม00 ภาคหนังโรงมาแล้ว!!

มีเรื่องอยากคอมเมนต์เยอะแยะตาแป๊ะไก่  แต่ไม่รู้จะจัดลำดับความคิดยังไงให้ออกมาเป็นรีวิวที่สละสลวยสวยงาม เพราะเราดูด้วยอารมณ์เหมือนดูละครหลังข่าว ดังนั้นขณะที่พิมพ์อยู่นี่นึกอะไรออกก็ว่าไปตามนั้น



*SPOIL ALERT*



•Theme เรื่อง

แน่นอนว่ากันดั้มมันก็ต้องพูดถึงสงคราม
ภาค 00 เน้นเรื่องสงครามเพื่อสันติภาพยืนยาวมาตั้งแต่แรกแล้ว
ดังนั้นในภาคหนังโรงก็ยังคงวาทกรรมว่าด้วย การต่อสู้เพื่อวันพรุ่งนี้ที่สดใส เอาไว้อย่างเหนียวแน่น (ยิงไปพลางตะโกนกันไปพลาง เพื่ออนาคตตต!!) โดยมีคีย์เวิร์ดสำคัญอีกอย่างคือ “ความเข้าใจกันและกัน” ที่เหมือนใส่มาให้การทำสงครามดูเป็นเรื่องชอบธรรมยังไงพิกล

สรุปว่า theme เรื่องหลักๆไม่มีอะไรแปลกใหม่
เหล่านักบินยังคงสู้เพื่ออุดมคติอันงดงามท่ามกลางยุคสมัยอันโหดร้ายต่อไป

แต่เดี๋ยวก่อน!
มีอย่างนึงฉีกกฎ อย่างน้อยก็ฉีกไปจากกันดั้มภาคอื่นๆที่เราเคยดูมา
คือภาคนี้ มันสู้กับสิ่งมีชีวิตจากต่างดาวฟ่ะะะะะะ!!!!!!!

เราเคยได้ยินมาว่ากันดั้มทุกภาคมีแนวคิดหลักคือมนุษย์สู้กับมนุษย์
พอมาเจอภาคนี้ไปป๊ะกับเศษเหล็กต่างดาวเข้าถึงกับอึ้งไปเลยจ้า
ถ้าเซทสึนะลุกขึ้นมาร้องเพลงเมื่อไหร่ เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็นมาครอสได้
(รักสามเส้าก็มีนะเออ!!)


•เนื้อเรื่อง

ทั้งเรื่องก็สู้กับมนุษย์ต่างดาวนั่นแหละ
เราว่าถ้ามองแง่เนื้อเรื่องแล้วมันธรรมดามากเลย บางช่วงก็ดูอุดมคติเพ้อฝันจนเลี่ยนไปหน่อย แต่ก็กันดั้มนี่นะ เรื่องปกติ อย่างน้อยในอนิเมะมาเพ้อฝันกันซักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย

เอาเป็นว่าเนื้อเรื่องธรรมดาก็จริง แต่แอคชั่นมันส์มว๊ากกกก
อาจจะไม่ได้สู้กันไอ้เอพิคขนาดอีวานเกเลียน แต่ก็ถือว่าบู๊มันส์อยู่ดี
หลายช่วงดูแล้วลุ้นพอสมควร โดยเฉพาะช่วงเซทจังหน้าสิ่วหน้าขวานนี่อื้อหือออ ลุ้นเล็บจิกเบาะกันเลยทีเดียว

เอ้อ ตอนที่มีแท่งเหล็กๆงอกขึ้นมาจากตัวคนนึกถึงฟาฟเนอร์เลยอ้ะ
แต่ในฟาฟเนอร์เป็นผลึกเขียวๆ สวยกว่ากันเยอะ ฮ่าๆ
(และสะเทือนใจกว่ากันเยอะ ในกันดั้มนี่เรื้อนๆไงไม่รู้)


•โมบิลสูท

ปกติดูกันดั้มไม่เคยสนใจหุ่นอยู่แล้ว แม้ว่าที่จริงมันคือการ์ตูนขายโมเดลก็ตาม
แต่ควอนตานี่ขอบ่นหน่อย บิลท์ซะยิ่งใหญ่ ที่ไหนได้บทน้อยชิบบบบ
แค่ออกมาบินไปบินมาเล็กน้อย แล้วก็ปล่อยแสงวิ้งๆๆ เป็นอันเสร็จพิธี
สรุปคือทำมาขายโมเดลจริงๆสินะ….


•ตัวละคร

เซทจัง
ความสดใสวัยเยาว์ดูจะเลือนหายไปเยอะทีเดียว
เอาเซทจังภาคแรกกลับม๊าาา!!
แต่ก็ยังดูเป็นไอ้เด็กอมทุกข์ไม่เปลี่ยน ถึงจะดูไม่ค่อยยึดติดกับอะไรแล้วก็เถอะ (ภาคสองเซทดูยึดติดกับล็อคออนมากกกกก)

แล้วก็พูดน้อยเหลือเกิน พูดทีก็ วาคาราไน่ โอเระโมะวาคาราไน่
ช่วยรู้อะไรบ้างจะเป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติมากเลยค่ะน้อง น้องเป็นอินโนเวเตอร์นะโว้ย!

แถมตอนจบกลายเป็นซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ไปแล้ว O_O
เดินมานี่ตัวขาวราวพระสังข์ตกบ่อแพลททินัม กลับมารักกับยายมะลิที่รอจนแก่หงำเหงือก

มายก๊อด!
เกิดมาไม่เคยพบเห็นกันดั้มจบแบบนี้มาก่อน
มันช่างอเมซซิ่งอาซาดิสถานยิ่งนัก

พี่เล็ง
ขอโทษนะ ยังไงเค้าก็ชอบเบอร์หนึ่งมากกว่าอยู่ดีอ้ะ =3=
แอบสงสัยว่าพี่เล็งจะน้อยใจมั้ยเนี่ยที่ในบรรดาไมสเตอร์ พี่เล็งดูปกติสุดละ

ตอนท้ายๆอุตส่าห์มีพี่เล็งเบอร์หนึ่งปิดตาออกมาเตือนสติเซทจังด้วย
เห็นแล้วอยากร้องไห้ ทำไมพี่ต้องตายด้วยยยย

อัลเลลูย่า
ชอบตอนมัดผมจัง เปลี่ยนลุคไปเลย
แต่บทพูดยังไม่ค่อยมีอะไรเหมือนเดิม มีแต่มารี มารี

เทียเรีย
ภาคนี้แม๊นแมน แต่ที่จริงเราว่าเทียเรียมันก็นิสัยแมนอยู่แล้วนะ
เพียงแต่สีหน้าท่าทางมันสาวไปหน่อยและเคยแต่งหญิงเลยโดนแซวเรื่อย
(และภาคแรกออกจะอ้อนพี่เล็งมากไปหน่อยด้วย)

ตอนเทียเรียถอดหมวกออก มีเสียงคนในโรงร้อง “อ้าว” ด้วยล่ะ
อะไร๊ นี่ขนาดเราแทบไม่ติดตามข่าว เรายังรู้เลยนะว่าภาคนี้มีเทียเรียด้วย

คุณเคลาส์
ได้ดิบได้ดีไปซะแล้วววว กรี๊ดดดดด
ยังเป็นตัวประกอบที่เท่ไม่เปลี่ยนเลยนะค้า!!

ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีคุณเคลาส์แล้วนะเนี่ย
ที่ไหนได้ นอกจากจะมีบทพอให้ไม่ถูกลืมแล้ว ยังมีตอนแก่ให้เห็นอีกด้วย!
ว่าแต่ตอนแก่คุณเคลาส์ดำรงตำแหน่งอะไรจำไม่ได้แล้วล่ะ

เฟลท์
ตอนแรกหมั่นไส้นิดนึง อยู่ดีๆมาอิ๊อ๊ะอะไรกับเซทจังหน้าตาเฉย โดยมียัยแก่ขี้เหล้าเป็นตัวเสี้ยม (ฉากที่เสี้ยมๆนั่นอยากกระโดดเข้าไปเตะเจ๊สุเมอย่างบอกไม่ถูก)

ดูไปดูมาชักสงสาร เพราะเฟลท์เธอแห้วตลอดกาล
ตอนท้ายๆที่มาจับมือเซทจังร้องไห้ดูนางเอ๊กนางเอกนะ แต่หลังจากนั้นก็จบสิ้นบทบาท สรุปจะใส่เรื่องเฟลท์มาทำไม!? อยากให้เห็นว่าการห่วงใยกันเป็นเรื่องดีที่ควรทำ? (ดีนะยัยเฟลท์ไม่มอบกระเช้าแบรนด์รังนกแท้ให้ตอนเซทจังนอนเรื้อนน่ะ)

เกรแฮม
ภาคนี้เป็นผู้เป็นคนขึ้นมากกกกก น่ารักมากค่ะพี่บูชิโดของหนู
หลังจากสติแตกเอาไว้เยอะ ภาคนี้พี่เกรย์คืนฟอร์มอีกครั้งในที่สุด
แล้วพอเริ่มเป็นผู้เป็นคนเข้าหน่อย พี่เกรย์ก็ถึงฆาตเลยจ้าาา

ไม่คิดเลยว่าเกรแฮมจะตาย ตัวละครอย่างนี้ไม่น่าตายนะ
แถมตายได้ไร้ความน่าจดจำอย่างแรง ถึงมันจะพยายามเท่ก็ตาม
อนิวเมียพี่เล็งสองนั่นยังดูน่าจดจำกว่าอีก -*-
(อันนั้นจังหวะที่เพลงขึ้นเรียกน้ำตาโคตรๆ ขนาดน้ำเน่าปานนั้น)

ขำที่เกรแฮมตายแล้วเซทจังพูดว่า あの男 แล้วก็ไม่พูดต่อ
ที่จริงอยากจะพูดต่อว่า だれ? ใช่มั้ยล่าาา ฮ่าๆๆ

ซาจิ&หลุยส์
สองคนนี้ไม่ต้องมีบทก็ได้นะ -*-
ซาจิแก๊แก่ เทียบกับตอนแรกๆนี่ไม่ไหวแล้ว เซทจังยังไม่ดูแก่ขึ้นมากขนาดนี้เลย
หลุยส์ก็ดูไม่แก่ขึ้นเท่าไหร่ สรุปมีซาจิแก่ก่อนวัยอยู่คนเดียว
แต่บุคลิกลักษณะซาจิก็ดูเป็นผู้ใหญ่สมหน้าตาแก่ๆดีนะ

แพทริค&มาเนคิน
แพทริคก็ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาพอสมควรอีกเหมือนพี่เกรย์

สงสัยเพราะแต่งงานแล้วเลยเลิกติ๊งต๊อง
จะว่าไปภาคนี้ตัวละครหลายตัวดูพัฒนาขึ้นมากทีเดียว

ฉากสวีทสองคนนี้น่ารักดี คนนึงก็กะล่อน อีกคนก็ซึนซะ
เสียดายตอนท้ายไม่มีฉากแพทริคกลับมาหาคุณสาวแว่น
อยากรู้ว่าจะทำหน้ายังไง ว้า…

คุณยายมะลิ
บางทีเธออาจจะเป็นนางเอกที่จืดจางที่สุดในประวัติศาสตร์กันดั้มก็เป็นได้ และที่ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นนางเอกที่แก่หงำเหงือกในตอนจบอีกด้วย!! แต่ยินดีด้วยนะที่ในที่สุดพระเอกหนุ่มน้อยก็ยังกลับมาหาเธอโดยไม่ต้องแห้งเหี่ยวอย่างโดดเดี่ยวและเป็นโรคตายแบบคุณหญิงกีรติ (ถามจริงเถอะ เอาอะไรมัดใจเซทจังฟะ?? สอนเคล็ดวิชาให้หนูทีสิจ๊ะยาย)

แฮ่กๆ เมาท์ตัวละครทีนี่ยาวเลยวุ้ย
อารมณ์เหมือนได้เจอเพื่อนเก่าแล้วเอามาเมาท์ลับหลังนั่นแหละ 555555


•เพลง

พูดถึงเฉพาะเพลงประกอบที่ไม่ใช่เพลงร้องละกันนะ

ปกติไม่ได้เป็นแฟนตัวยงของคุณคาวาอิ เคนจิ แต่ในปีนี้เราชอบอัลบัมเพลง Unlimited Blade Works มากกกกจริงๆ และอัลบัมนั้นทำให้เราอินกับเฟทหนังโรงมาก แค่ฉากเปิดก็เริ่ดสุดๆแล้วเพราะเพลงเนี่ยแหละ

แต่พอเป็นกันดั้มหนังโรงแล้วเราว่าเพลงมันยังไม่สุด
หลายๆฉากอาจจะเอพิคไอ้มากกว่านี้ได้ด้วยเพลงประกอบ
คือเพลงน่าจะดันตัวหนังให้ไปได้ไกลกว่านี้นะ

แต่เรื่องของเพลงมันก็เป็นเรื่องของจริตด้วยล่ะนะ
ถึงเราจะคิดว่ามันดาดๆไปนิดแต่คนอื่นๆอาจจะชอบก็ได้


=สรุป=
เป็นกันดั้มที่เหมือนเดิมแต่ไม่เหมือนเดิม คือถึงจะมีพวกต่างดงต่างดาวมาเป็นสีสันให้กันดั้มได้บ้าง แต่ก็ยังพูดถึงสันติภาพถาวรกันไม่เปลี่ยน
แต่โดยรวมแล้วถือว่าเป็นอนิเมะหนังโรงที่สนุกมากอีกเรื่องนึง

คือดูสนุกน่ะใช่ แต่ไม่ค่อยได้อะไรนอกจากสนุกจริงๆ ไม่รู้จะเก็บอะไรมาคิดต่อด้วย ทั้งๆที่กันดั้มมันเป็นอนิเมะที่ใส่ประเด็นหนักๆลงไปได้เยอะนะ อย่างใน00ภาคทีวีซีซั่นแรกน่ะ เราว่าเนื้อหาแน่นสะใจดี แต่คนชอบหุ่นหรือชอบบู๊ๆหน่อยก็อาจจะบ่นกันบ้างล่ะนะ

ถ้าพูดถึงกันดั้มภาคปิดท้ายนี่เราชอบ Endless Waltz มากกว่า
แนวคิดเรื่องสงครามในนั้นน่าสนใจกว่าด้วย


โอ๊ย พิมพ์มาซะยาวเหยียด นึกไม่ออกละว่ามีไรอีก
นี่ตอนดูภาคทีวียังไม่คอมเมนต์ยาวขนาดนี้เลยรึเปล่าหว่า นึกถึงสมัยดูโค้ดเกียสรายสัปดาห์จัง เรื่องนั้นดูแค่ยี่สิบนาทีให้คอมเมนต์ยาวขนาดนี้ยังได้เลยอะ 55555

เอ้ย ไม่สิ ยังมีอีกเรื่องนึง
คือได้โปสเตอร์เซทจังมาด้วยล่ะ♥

ถ้าอาทิตย์ที่แล้วไม่เจอเฟิร์สต้องไม่รู้แน่ๆว่าแจกโปสเตอร์ฟรีทุกที่นั่ง
วันนี้ตอนไปซื้อตั๋วเราไม่เห็นได้เลย เพิ่งมานึกได้ตอนนั่งดูอยู่ในโรง ดูจบเลยไปทวง แล้วเอากลับมาแกะดูที่ห้อง พอเห็นว่าเป็นเซทจังแล้วแทบกรี๊ด! อยากได้เซทจังสุดในสี่คนแล้วนี่นา เข้าใจกันดีจังนะเซทสึนะ หุฮิ

จะว่าไปคนขายตั๋วที่ลิโด้นี่ชอบปล่อยให้เสียสิทธิ์โดยไม่รู้ตัวเรื่อยเลยนะ
เสียสิทธิ์บัตรสะสมแต้มไปหลายแล้วเนี่ย ฮือๆ
ดูมาเป็นปีๆเพิ่งรู้ว่ามีให้สะสมแต้มก็เดือนสองเดือนที่แล้วนี่เองมั้ง

จบเรื่องกันดั้ม วกเข้าเรื่องตัวเองนิดนึง
วันนี้สอบไปสองวิชา นรกมากกกกก คิดถูกจริงๆที่ไปดูกันดั้มตอนเย็นไม่งั้นคงกลับมาวิตกกังวลเรื่องข้อสอบมากกว่านี้

ตอนเช้า แลงแจ๊ปซอค
ชอยส์ยากแบบโคตรอภิมหาประลัยยากจริงๆ
เล่นถามว่า PAT7 วิชาไหนคะแนนเฉลี่ยต่ำสุด จะตอบมั่วยังจนปัญญาจะมั่วเลยค่ะอาจารย์ขา T_T

บ่าย แจ๊ปคอน ให้เวลาชั่วโมงเดียว เขียนกันมันส์เลย
แต่เราว่าข้อสอบก็เหมือนทุกที คือตอนอ่านไม่ค่อยมีไร แต่ทำไมทำไม่ได้ก็ไม่รู้ เฮ!

พรุ่งนี้ไปเรียนดีมั้ยเนี่ยยยย ยังตัดสินใจไม่ได้
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีเรียนรึเปล่า พอไปถามน้องที่เคยทำงานกลุ่มด้วยกันบอกว่าเค้าให้เลือกว่าจะไปเรียนอาทิตย์นี้หรืออาทิตย์หน้าก็ได้ …เอางั้นเลยทีเดียว แต่ถ้าพรุ่งนี้อยู่ที่ห้องก็ไม่มีไรทำและคิดว่าคงไม่อ่านหนังสืออยู่ดีแหละ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s