อยากนั่งรถสปอร์ตที่เขาใหญ่มันแปลกตรงไหน!?

เครื่องแมคที่ใช้ประจำเวลากลับบ้าน และกำลังใช้อยู่ในกษณะนี้เริ่มก่อเค้าลางมรณะทีละเล็กละน้อย ไม่รู้ว่าจะอยู่ด้วยกันต่อไปได้อีกนานแค่ไหน

ไม่ได้เป็นห่วงสภาพคอมมากเท่าไหร่
ข้าวของเครื่องใช้นานวันเข้ามันก็ต้องเสื่อมสภาพเป็นธรรมดา
แต่ช่วงนี้ไอ้แมคบ้ามันเริ่มทำตัวงี่เง่า
บูทนานเป็นชาติ หรือไม่ก็บูทไม่ขึ้นเลย

คอมเครื่องอื่นมันก็มีให้ใช้อยู่หรอก
แต่ถึงแมคมันจะงี่เง่ายังไง สายใยของเราก็เหนียวแน่นนัก
(ความจริงมีอยู่ว่า เดี๋ยวใช้คอมเครื่องอื่นแล้วมีปัญหาจะโดนด่านี่สิ)

ดังนั้นถึงมันจะกินเวลาบูทยืนยาวนับหมื่นปี
เราก็แค่ต้องทนรำคาญนิดหน่อยและใช้งานมันอย่างหนักหนาสาหัสต่อไป

เอาล่ะ เข้าเรื่องวันนี้ได้
เมื่อเช้าแทบไม่ตื่น อากาศประเสริฐเหลือเกิน ทั้งฟ้าครึ้ม ทั้งลมเย็น
ใครจะอยากลุกไปเรียนกันล่ะ!

แต่ยังไง๊ยังไงก็ต้องไปเรียนอยู่ดี
ข้าพเจ้ามิบังอาจหลบหน้าอิไมด้วยเหตุผลที่ว่าอากาศมันช่างน่านอนต่อหรอกนะ

คาบเรียนวันนี้เหมือนไม่ได้เรียน
ก็มีโรลเพลย์ให้เรากับไอน้ำออกไปเกรียนพอเป็นกระษัย
และถามตอบให้เกรียนได้อีกคนละสองสามข้อเป็นอันเสร็จพิธี

ตอนออกไปโรลเพลย์หน้าห้องรู้สึกเหมือนไปเล่นตลกคาเฟ่
สงสัยเพื่อนๆจะอารมณ์ค้างจากเมื่อวาน เพราะแค่เรากระแอมก็มีคนขำแล้ว…

ตอนบ่ายไม่มีเรียน ไปสยาม
เจอภาวิศที่ดอกหญ้า ภาวิศกำลังจะไปดูกันดั้มเลยให้โปสเตอร์เรามา
เป็นรูปอัลเลลูย่า ถ้าเราไปดูเองแล้วได้เซทจังหรือพี่เล็งก็คงดี♥
หวังว่าโปสเตอร์จะไม่หมดก่อนเราไปดูนะ ถึงแม้ว่าได้มาแล้วก็ไม่เอาไปทำอะไรนอกจากม้วนแล้วกองสุมไว้ก็เถอะ

แล้วก็ไปสยามเซน ไปนั่งอยู่ตรงตู้ปลากันเป็นชาติ
เอ้อ ก่อนหน้านั้นไปกินบาสกิ้นรอบบินส์ด้วย
แล้วเพิ่งมานึกได้ตอนตีรถกลับบ้านนอกแล้วว่าลืมจ่ายตังค์ให้เยนลี่ทั้งๆที่บอกว่าจะหารกัน =_=

เพิ่งนึกได้อีกอย่างว่าตามธรรมเนียมส่วนตัวเราควรจะถ่ายรูปไอติมที่กินด้วย
เวลาเข้าร้านที่สิบปีเข้าทีนึงแล้วสั่งอะไรที่ไม่เคยกินเรามักจะถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกน่ะ

ตอนนั่งอยู่ตรงตู้ปลาก็จ้องบาร์บีคิวพลาซ่าตาเป็นมัน
อยากกินปิ้งย่างงงงง แต่อาทิตย์ที่แล้วก็เพิ่งกินไปนี่หว่า
แถมกินเนื้อไปหมดฟาร์มเลยมั้ง

พอปิ้งย่างกินเองที่บ้านแล้วเป็นยังงี้ทุกที
ซื้อมาเยอะแล้วจะหยุดกินไม่ได้ เพราะรู้สึกว่ามันถูกกว่าไปกินตามร้านมาก
ดังนั้นถึงจะกินเยอะๆก็ไม่เป็นไร (ยกเว้นกรณีบุฟเฟ่ต์ ยิ่งแพงยิ่งต้องกระเดือกให้การจราจรในหลอดอาหารหนาแน่นเข้าไว้)

ส่วนไปทำอะไรที่ตู้ปลาน่ะหรอ
อ๋อ ไปทำอะไรแบบนี้มาแหละ เขินจัง ,,- -,,

ออกจากสยามเกือบๆสี่โมง กลับถึงบ้านก็ทุ่มนึง
วันนี้รถเยอะมากกกก แปลกใจ นี่มันกลางเดือน ทำไมรถเยอะจังหนอ

ตอนกินข้าวเย็นเล่าให้พ่อแม่ฟังว่าวันนี้เจอพี่โจนูโวด้วย
พ่อบอกว่า เป็นนักร้องนี่ดีจัง แก่แล้วก็ยังมีคนเรียกพี่ อย่างพ่อนี่เรียกลุงหมอ สงสัยพ่อจะมาผิดทางซะแล้ว

….นึกภาพพ่อเป็นนักร้องไม่ออกเลยแฮะ
และคำว่าลุงหมอก็ดูไม่เข้ากับพ่ออย่างแรง

แต่ที่จริงตอนพ่อเราวัยรุ่นดูยังกะเป็นพี่น้องคลานตามกันมากับเสกโลโซ และนั่นคือสมัยเป็นนักเรียนแพทย์! เห็นครั้งแรกตกตะลึงพอสมควรว่า โอ้ นี่น่ะหรือพ่อข้าพเจ้ายามเยาว์วัย

อุ๊ยตาย! เผลอนินทาพ่อเฉยเลย
เปลี่ยนเรื่องก่อนจะกลายเป็นลูกทรพี

เยนลี่ส่งรูปที่ถ่ายกับยองซามะเมื่อวานมาให้แล้ว ดั๊งเค่ออออ!
มีสองรูปภายใต้ theme เดียวกัน ขอถือวิสาสะตั้งเองว่า “ผีทวงผัว”
พยายามปรับแต่งให้ได้บรรยากาศน่ากลัวแต่รู้สึกว่าจะไม่ค่อยได้ผลแฮะ

เริ่มจากรูปที่เรายังพอดูเป็นผู้เป็นคนอยู่บ้าง
ส่วนเยนเหมือนญาติอิตในอดัมส์แฟมิลี่มากกว่าผีนะ
(ว่าแต่ญาติอิตเป็นตัวอะไร ถือเป็นผีหรือไม่?)

โปรดสังเกตมือเยนที่จับหัวเรา หลอนมาก

อีกรูปนึงได้แรงบันดาลใจมาจากชัตเตอร์กดติดวิญญาณ
ว่าแต่มันมาบันดาลใจเราได้ยังไงก็ไม่รู้ ในเมื่อเราไม่เคยดูมาก่อน…

พอถ่ายเสร็จแล้วสังเกตดูชาวบ้านชาวช่องเค้าถ่ายกัน
เอ๊ะ เค้าก็ดูโพสท์ท่าปกติทั่วไปนะ แล้วพวกเราไปเล่นบ้าอะไรกันเนี่ย!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s