another long weekend

กลับมาใช้ชีวิตในดินแดนอันอุดมสมบูรณ์อีกแล้ว
พอกลับบ้านแล้วน้ำหนักขึ้นพรวดทันตาเห็นเลย ทำไมตอนลงมันไม่ลงง่ายๆแบบนี้บ้าง?
แต่เอาเถอะ การมีอาหารพร้อมพรั่งอาทิตย์ละครั้งก็เป็นความสุขในชีวิตประการหนึ่ง

เมื่อวานอ่านนิยายจบไปเล่มนึง เล่มที่ได้มาฟรีตอนไปเป็นแบ็คสเตจละครของเอกญี่นั่นล่ะ
ชื่อเรื่องคือ “กลิ่นริษยา” แปลจากภาษาญี่ปุ่น 嫉妬の香り ตรงตัว

ตอนแรกคิดว่าคงเป็นนิยายเรียบเรื่อยตามสไตล์ญี่ปุ่น ปรากฏว่าไม่ใช่เลย
ถึงหน้าปกจะบอกว่าเป็นนิยายโรแมนติค แต่เราว่ามันก็ไม่โรแมนติคเท่าไหร่หรอกนะ

พลอตเรื่องอาจไม่ได้แปลกใหม่ พอเดาทางได้ไม่ยาก
แต่สิ่งที่ทำให้เราชอบนิยายเรื่องนี้มากคือการแสดงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร
คนเขียนสร้างตัวละครได้แยบยลมาก โดยเฉพาะตัวเท็ตสึชิที่เป็นพระเอก

การเล่าเรื่องจากมุมมองของเท็ตสึชิทำให้เราได้สัมผัสความนึกคิดของชายคนนี้กระจ่างชัด ทั้งความรัก ความริษยา ความหึงหวง ที่สำคัญคือการเติบโต การเรียนรู้จากประสบการณ์และความผิดพลาดของตัวเอง รวมทั้งมุมมองที่เปลี่ยนแปลงไป เรียกได้ว่าพัฒนาการของตัวละครตัวนี้แหละเป็นส่วนที่น่าสนใจที่สุด

เป็นนิยายที่สนุกและมีประเด็นชวนให้คิดเยอะทีเดียว

ดีนะเนี่ยที่ได้มาฟรี ไม่งั้นอาจไม่ได้ซื้อมาอ่านก็ได้
มันก็ค่อนข้างเก่าแล้วและไม่ค่อยเห็นมีขายตามร้านหนังสือละ

ส่วนวันนี้ไม่รู้สึกว่าได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
ไม่ได้ดูหนัง ไม่ได้อ่านหนังสือ
พอมาคิดว่าทำอะไรบ้าง ก็ไม่เห็นจะได้ทำอะไรมากมาย
แต่ทำไมเวลาหมุนผ่านไปไวนักก็ไม่รู้

ตื่นมาก็เกือบเที่ยงแล้วด้วย นี่คงเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้วันนี้ช่างแสนสั้น
เพราะพอฟ้ามืด เราก็จะเกิดความรู้สึกว่าจวนจะหมดไปอีกวันนึงแล้ว
และเรารู้สึกว่าเวลาตอนกลางคืนผ่านไปไวกว่ากลางวันด้วย
(ทั้งๆที่หนึ่งชั่วโมงมีหกสิบนาที และหนึ่งนาทีมีหกสิบวินาทีเท่ากันแท้ๆ)

เอาเป็นว่าสิ่งที่ทำในวันนี้ได้แก่
อ่านการ์ตูน เล่นเกม พยายามไรท์แผ่น ใช้คอมเป็นระยะๆ

อ่านพ่อบ้านเมจังเล่ม 6-7 ละ
แบบว่ารักชิโนบุม๊ากกกกก ตอนดูซีรีย์ก็รัก อ่านมังงะก็ยิ่งรักกกก
คนอะไรหน้ามืดตามัวหลงนังแพศยานั่นอยู่ได้ (เอ๊ะ นี่มันด่านี่…)

เหตุที่ชอบตัวละครนี้ที่สุดเพราะไอ้ความหน้ามืดตามัวนี่แหละหนา
มันถึงต้องทำทุกอย่างเพื่อคุณหนู ยอมทำเลว ยอมเป็นคนที่คนอื่นเกลียดขี้หน้า ยอมแม้กระทั่งทิ้งความเป็นตัวเองกลายเป็นคนอื่นเพื่อให้คุณหนูมีความสุข

ร้ายมากค่ะผู้ชายคนนี้
ถึงร้ายแต่อ่อนไหว นี่แหละเข้าข่ายตัวละครแบบที่เราชอบเห็นๆ
เพราะฉะนั้นถึงพระเอกอย่างริฮิโตะมันจะเพอร์เฟคยังไงเราก็ขอผ่าน
ที่จริงออกจะเกลียดด้วยซ้ำ เพราะเราชอบชิบาตะคนน้อง ฮี่ๆๆ

สุดท้าย เมื่อกี้ไปเจอปฏิทินนิวไทป์เข้า
สองสาวฟรอนเทียร์ เชริลน่าร๊ากกกกกก (>_<)

ว่าแต่ทำไมรูปนี้รันกะแต่งตัวชะเวิบชะวาบกว่าเจ๊!?
ถึงจะชอบให้เจ๊แต่งตัวหวานๆเรียบร้อย ไม่ต้องเซ็กซี่ปลุกใจเสือป่ามากก็ได้
แต่เห็นรันกะแต่งแบบนี้รู้สึกเหมือนเจ๊โดนหยามอย่างบอกไม่ถูก (ฮา)

อยากดูซาโยนาระโนะสึบาสะแล้วนะะะะะ!!!!!!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s