天気がいいから、散歩しましょう。

วันพ่อแห่งชาติ
วันจุดพลุแห่งชาติ
วันปั่นทวีตแห่งชาติ
วันเกิดจักรพรรดิ(นี)บริตตาเนียองค์ที่ 99
วันสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นทั่วโลก

และสิ่งที่ดูจะเกี่ยวเนื่องกับชีวิตเราที่สุดในบรรดาที่ว่ามาก็คือสอบวัดระดับ

ปีนี้สอบ N2
แทบไม่ได้เตรียมตัวไปเลย
ถ่ายเอกสารเอาไว้เยอะแยะ ทั้งหนังสือ ทั้งข้อสอบเก่า
สุดท้ายก็ได้แต่อ่านผ่านๆลวกๆแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่

สุดท้ายเมื่อเผชิญหน้ากับข้อสอบก็นะ… เน่าสนิท
ตอนที่ทำข้อสอบก็ไม่ได้เครียดอะไร
ทำไปเรื่อยๆ ได้ก็ฝนดินสอเป็นวงรีสวยงาม ไม่ได้ก็มั่วไปสั่วๆนั่นแหละ

ถ้าไม่ผ่านก็คงไม่แปลกใจและไม่เสียใจ ไม่สะทกสะท้าน
กรณีที่ผ่านก็คงแค่แปลกใจ แต่ก็คงไม่ดีอกดีใจอะไรนักหนา

ถ้าไม่ผ่าน จะเซ็งก็แค่ปีหน้าคงต้องสอบใหม่
ไม่รู้จะสอบไปทำไมเหมือนกัน คนรอบข้างพูดกันว่าสอบเผื่อมีทุน
แต่เราก็ไม่ได้อยากได้ทุนอะไรนักหนา ไม่ไปแลกเปลี่ยนก็คงไม่ตาย
(คิดอย่างนี้อาจฟังดูแย่ไปหน่อยแต่ก็คิดจริงๆ)

ถ้ามีทุนที่ไม่ต้องใช้ผลสอบวัดระดับก็คงดี
เพราะบางทีเราก็คิดว่าถ้าได้ไปแลกเปลี่ยนอาจจะได้เปลี่ยนมุมมองชีวิต ได้เห็นอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยเห็น ได้ปรับเปลี่ยนบางสิ่งบางอย่าง

แต่ก็อย่างที่ว่ามาแล้ว
ไม่ได้ไปแลกเปลี่ยนก็คงไม่ตาย

ทั้งนี้ทั้งนั้น สุดท้ายยังไงก็คงต้องสอบอีกอยู่ดี
บางทีก็ต้านทานกระแสเสียงคนรอบข้างไม่ไหวเหมือนกัน
ถึงจะไม่มีใครบังคับ แต่มันก็มีแรงกดดันเล็กๆว่าต้องสอบให้ผ่านให้เหมือนคนอื่นๆเขาอยู่ดีแหละ

ไปสอบคราวนี้พ่อแม่ไปรับไปส่งเหมือนเคย
รถติดพอให้รู้สึกรำคาญใจเป็นกระษัย แต่ก็ไม่เสียเวลาบนท้องถนนมากเท่าไหร่

กลับมาถึงคอนโดตอนฟ้ามืดแล้ว
สั่ง Scoozi มากินกันที่คอนโด สั่งพาสต้าเส้นหลอดๆไป
แต่พอเห็นของที่สั่งมาแล้วถึงรุ้สึกว่าที่จริงอยากกินสปาเกตตีมากกว่า แป่ววว

ว่าแล้วก็อยากกินจินเอม่อนจังน้าาา
เดี๋ยวหมดเดือนนี้ บัตรมาบุญครองที่ได้มาฟรีก็หมดอายุแล้วซะด้วยสิ
ต้องรีบไปกินซะแล้ว!

ตอนพ่อแม่และพี่เตยกลับไปแล้วรู้สึกว่าง
แต่ไม่อยากนั่งหน้าคอมหลายๆชั่วโมงโดยไม่มีเว็บจะเข้า
วันนี้ไม่ค่อยอยากเสพข้อมูลอะไรมากมายด้วย
บางทีเล่นเน็ตมากไปมันก็รู้สึกโอเวอร์โดสนะ

พอโอเวอร์โดสแล้วจะเริ่มขบคิดว่า
เฮ้ย ชีวิตเราจะหมดเวลาไปกับการนั่งรับข้อมูลผ่านจอคอมพิวเตอร์เท่านั้นเองหรอวะ!?

ดังนั้นช่วงนี้เวลาว่างจึงพยายามอ่านหนังสือหรือดูทีวีบ้าง
ถึงจะเป็นการรับข้อมูลเหมือนกัน
แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ได้เป็น social network น่ะนะ
(เออใช่ พรุ่งนี้ว่าจะไปดูหนังเรื่องนี้แหละ!)

วันนี้หยิบเอา Infernal Affairs มาดูเป็นรอบที่สอง
เหตุเพราะเราซื้อมาครบไตรภาคแต่เพิ่งเคยดูไปแค่ภาคเดียว
พออยากดูให้ครบทุกภาคซะทีก็รู้สึกว่าควรจะดูภาคแรกใหม่อีกรอบ

ถึงจะเคยดูแล้วแต่พอมาดูอีกทีก็ยังกดดันอยู่ดี
ลุ้นมาก ไม่รู้จะลุ้นทำไมนักหนาทั้งๆที่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
พอได้มาดูเรื่องนี้อีกรอบรู้สึกเลยว่า Departed มันอนุบาลมากจ้า

คือ Departed มันก็ไม่ได้ง่อยอะไรขนาดนั้น

แต่พอเอาหนังมาเฟียไปปรุงแต่งให้เข้ากับบริบททางสังคมวัฒนธรรมอเมริกันแล้วมันไม่จี๊ดเท่าต้นฉบับของทางฮ่องกง (อนึ่ง ในทางกลับกัน อาจจะมีคนที่ชอบฉบับรีเมคมากกว่าของฮ่องกงอยู่มากมายก่ายกองก็เป็นได้)

และอีกอย่าง
พลังดาราของพี่เหลียงกับเฮียหลิวเหนือชั้นกว่าลีโอกับแมตต์เดม่อนหลายขุม
โดยเฉพาะพี่เหลียง บีบคั้นทุกซีน แน่นทุกฉาก
ขนาดฉากที่เห็นแค่แววตาสะท้อนผ่านกระจกยังรู้สึกถึงอารมณ์ของตัวละครได้เลย

แน่นอนว่าทางฟากเฮียหลิวก็ไม่แพ้กัน
นับว่าพลอตแบบนี้คงไม่มีใครขับเคี่ยวกันทางอารมณ์ได้ดุเดือดไปกว่าสองคนนี้อีกแล้ว

…พิมพ์ไปพิมพ์มาชักรู้สึกว่าสรรเสริญเยินยอมากไปจนน่าหมั่นไส้แฮะ
เดี่ยวพรุ่งนี้ดูภาคสองต่อ แต่ไม่มีพี่เหลียงแล้วไม่ค่อยอยากดูเลยอะ บู่วว =3=

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s