อยากดูแฮร์รี่แล้วนะ!

เมื่อเช้าเรียนซาคุบุงด้วยความงุนงง
รู้สึกทำอะไรไม่ถูกเพราะเซนเซไม่ได้บอกว่าจะให้เราทำอะไร
ปล่อยให้เราจัดการกับเวลาเรียนเอาเอง

ตอนแรกเลยนั่งเฉยๆหลังจากอ่านดราฟท์ฉบับที่สองแล้วไม่รู้จะแก้อะไรดี
แต่พออาจารย์เรียกไปคุยด้วยแล้วพบว่ามันมีจุดที่ต้องแก้เยอะมากกกก
โดยเฉพาะเนื้อหาที่มันไม่ “กุไตเตกิ” คือไม่เป็นรูปธรรมเท่าไหร่
ต้องเขียนอธิบายให้เห็นภาพชัดขึ้น

ฮือ ยากจังเว้ย T_T
ต่างกับตอนเขียนซาคุบุงของอิชิบาชิเซนเซโดยสิ้นเชิงจริงๆ

ตอนให้ล้อมวงคุยกันก็ไม่รู้จะคุยอะไร
แทบไม่ได้คุยเรื่องเรียงความกันเลย
นั่งเมาท์เรื่องแฮร์รี่/เรื่องหนังผีกันอย่างเมามันส์
แล้วก็หมดเวลาเรียนแบบงงๆ ว่าตกลงวันนี้เราควรจะทำอะไรกันแน่เนี่ย

บ่าย ไปเรียนฮิวแมนรีเล
วันนี้วุ่นวายนิดหน่อยเพราะหัวหน้ากลุ่มและรองหัวหน้ากลุ่มหายตัวไป
และกลุ่มประเมินผลก็ไม่มีใครคิดจะทำงานเลยจ้า
(ทุกคนน่าจะคิดเหมือนกันคือ เดี๋ยวมันก็ต้องมีคนทำ)

สุดท้ายเราเลยต้องมานั่งเขียน ช่วยกันอยู่ไม่กี่คน
แต่ก็ปั่นจนส่งทันเวลาได้แหละ แค่ได้ชื่อสมาชิกไม่ครบ
ใครไม่ลงชื่อก็ซวยไปละกันนะ

ยังดีนะที่ได้ของจากบัดดี้ด้วย!

ก่อนเข้าห้องเรียนตอนแวะเซเว่น ต้องเพิ่งบอกว่าขนมอันนี้อร่อย
พอเข้าเรียนปุ๊บก็ได้จากบัดดี้เลย เป็นผู้วิเศษรึเปล่า!?

เราจำหน้าบัดดี้ที่เราต้องเทคได้แล้วด้วยยยย
(ในที่นี้ขอเรียกรวมคนที่เทคเราและคนที่เราเทคว่าบัดดี้)

แต่ที่จริงจะจำได้หรือไม่ได้มันไม่ใช่ปัญหาเลยนะ
เวลาให้ของก็ใช้วิธีเอาไปหย่อนในกล่อง
ไม่ต้องเที่ยวฝากคนนู้นคนนี้ให้วุ่นวายด้วย

เฮ้อ
หวังว่าอาทิตย์หน้าพี่หัวหน้ากลุ่มและรองจะไม่หายตัวไปทั้งคู่อีก

พรุ่งนี้สอบอิไมอิเคะอีกแล้ว
โอ๊ยตายๆๆ ยังไม่ได้อ่านซักตัวเล้ยยยย
การบงการบ้านก็ยังไม่ได้สัมผัส

กลับมาถึงก็มัวแต่นอน วันนี้ล้มเหลวเป็นบ้า
นอกจากกินเสร็จก็นอนแล้วยังไม่ได้ออกกำลังกายอีก
แถมชูครีม-ซอฟท์ครีมที่อยากกินมากกกก็ไม่ได้กินด้วย

แล้วเมื่อเช้าเหมือนนึกเรื่องอะไรบางอย่างขึ้นได้บนรถเมล์
แต่พอถึงตอนนี้ดันลืมไปแล้วว่านึกอะไรออกขึ้นมา เวรกรรม

เมื่อคืนก่อนนอนก็นึกออกอีกเรื่อง แต่เรื่องนี้ไม่ยักลืม
(มีความรู้สึกว่าเรื่องที่นึกได้เมื่อเช้ามันสำคัญกว่าแฮะ)
วันนี้วันเกิดกั๊ดสะปาาาาาาร์ร์ร์ร์


ระยะนี้กัสไม่ค่อยมีผลงานให้ติดตามเลย =3=
นิตยสารก็ไม่ค่อยลง หนังก็เล่นแต่หนังฝรั่งเศส หาดูยากนะเฟ้ย
(รอดู La Princesse de Montpensier อยู่นะฮ้า♥)

มาเล่นหนังฮอลลีวูดบ้างเซ่!

ปล่อยให้นั่งดูโฆษณาน้ำหอมอยู่ได้ ไม่มีปัญญาจะซื้อด้วยซ้ำ
(ถ้าชุติภัคซื้อ Bleu De Chanel มาฉีด โลกคงตื่นตะลึงไม่เบา)

แต่ยังเก็บกระดาษที่ฉีดตัวทดลองไว้อยู่เลย
ถึงมันจะจมหายไปในโต๊ะรกๆของเราแล้วก็เถอะ
มีปัญญาเก็บได้แค่นี้แหละ ขออภัยด้วยนะหนุ่มฝรั่งเศส อิฉันมันแค่สาวไทยจนๆคนนึงเท่านั้นล่ะค่า

โอ๊ย
ขี้เกียจอ่านหนังสืออออ

พรุ่งนี้ต้องอยู่ซ้อมละครตอนเย็นอีก
คือเราไม่ได้เล่นด้วยซ้ำ แค่เป็นคนกดเปลี่ยนฉาก
แต่ก็ต้องอยู่หกโมงเย็นถึงสามทุ่ม (=____=)

ประเด็นคือเราจะว่างตั้งแต่เที่ยงยันหกโมงเย็น
นั่งรถไฟฟ้าไปแถวพระโขนงแล้วเข้าโรงหนังควบซะเลยดีมั้ย ฮึ้ย!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s