360, I ❤ You


วันนี้ไปรบที่อัฟกานิสถานมา!
ฟังดูเถื่อนไปนิด อันที่จริงคือเล่น Modern Warfare 2 ไปนิดหน่อยน่ะ

นอกจากไปรบที่อัฟกานิสถานแล้วยังได้กราดยิงประชาชนผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ในสนามบินรัสเซียด้วย
เป็นฉากที่รู้สึกว่าใจร้ายมากกก แบบคนหนีตายก็เดินกราดยิงแบบเลือดเย็นสุดๆ
แต่อันที่จริงก็แอบมันส์ดีนะ แฮ่ๆ ไม่โดนยิงสวนด้วย :P

ภาคสองนี่เวลาผ่านไปจากภาคแรกห้าปี
ได้เห็นพลทหารสบู่ที่เล่นในภาคแรกกลายเป็นกัปตันแล้วรู้สึกว่า ว้าว!
นายสบู่ได้ดิบได้ดีไปแล้ว แต่ทำไมเรายังต้องเล่นเป็นลูกกระจ๊อกอยู่ล่ะเนี่ย

เล่นไปได้ไม่ทันไรก็เลิก ไปเล่นเจ้าชายเปอร์เซียแทน อยากเปลี่ยนบรรยากาศอ้ะ
นี่ก็เพิ่งเล่นไปนิดเดียว ได้ปีนป่ายหน้าผาเป็นที่สนุกสนาน
รู้สึกว่ามันบังคับยากกว่า Assassin’s Creed แฮะ ไม่ค่อยถนัดเลย ยังไม่ชินมือเท่าไหร่

จริงๆแล้วเราไม่ค่อยชอบภาพสไตล์เจ้าชายเปอร์เซียภาคนี้เลย ภาพแบบตัดเส้นน่ะ
ถึงจะไม่เคยเห็นภาพเกมเพลย์จริงๆก็เถอะ แต่เท่าที่เห็นสกรีนช็อตและภาพคล้ายๆกันจาก Borderlands ที่พี่เราเล่นแล้ว รู้สึกไม่ค่อยชอบ

พอได้เล่นเองเข้าจริงๆแล้วก็ไม่เลวร้ายนะ แป๊ปเดียวก็ชินสายตาแล้ว
จากที่ไม่ชอบก็กลายเป็นพอถูไถ คิดในแง่ดี มันก็แปลกตาไปอีกแบบนะ
เท่าที่เล่นมาสองเกม ตอนนี้รู้สึกอยากเล่นเจ้าชายเปอร์เซียมากกว่าแฮะ
มันดูหลีกลี้หนีความเป็นจริงไปไกลดี (ฮา)

ยังไงก็คงเล่นไม่จบในปิดเทอมนี้หรอก T T
แต่ Call of Duty ถ้าตั้งใจเล่นจริงๆสองวันน่าจะเอาอยู่นะ
เพียงแต่เรายังมีอย่างอื่นที่อยากทำด้วย เช่น อ่านนิยาย เป็นต้น

พูดถึงนิยาย ปิดเทอมนี้อ่านจบไปสามเรื่องเองง่ะ เสียสถิติหมด! (ทำยังกับว่าปกติเคยนับ – -)

เมื่อวานอ่านจบไปเล่มนึง พระเอกเป็นหมอแหละ วี้ดว้าย!!
ด้วยความที่เป็นนิยายไทย มันเลยค่อนข้างจะดุเดือดหน่อย

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเพิ่งอ่าน Can you keep a secret? ของเจ้าแม่ชิคลิท โซฟี คินเซลลา
เมื่อวานอ่านนิยายไทยที่ว่า (เอาจริงๆนะ จำชื่อเรื่องไม่ได้….) ก็อดเปรียบเทียบกันไม่ได้

เพราะสถานะนางเอกสองเรื่องนี้คล้ายๆกัน คือเป็นลูกที่ถูกลูกบุญธรรมคุกคามและพยายามเขี่ยทิ้ง

นิยายคุณโซฟีออกมาค่อนข้างจริงนะ คือนางเอกออกจากบ้านไปอยู่แฟลต หางานทำ
เวลากลับบ้านก็จะไม่ค่อยมีความสุข อึดอัด รำคาญใจ
โดนลูกบุญธรรมที่คิดว่าตัวเองดีกว่า เก่งกว่า คอยประชดประชัน พูดจาข่มตลอดเวลา
สุดท้ายเลยวีนแตก จนพ่อแม่ต้องกลับบ้านไปสำนึกก่อนจะมาขอโทษอย่างอิหลักอิเหลื่อ

ส่วนฝั่งไทยเรานี่ โอ้โหวววว คุณนางร้ายนี่เวรี่ละครไทยม๊ากกก
ทั้งเอาน้ำร้อนสาด เอาปืนยิง ใช้มารยาล่อลวงพ่อและแฟนนางเอก ส่งคนไปฉุด ฯลฯ
สารพัดความรุนแรง คุณเธองัดมาใช้หมด

นางเอกผู้น่ารักสไตล์คุณหนูบ้านรวยก็แสนจะสะเทือนใจเวลาโดนคุกคาม
ทั้งสับสน ไม่เข้าใจ หวาดกลัว และต้องการที่พึ่งพิงเป็นคุณหมอหล่อๆซักคน (ต๊าย! ร้ายลึก)

ไอ้เราอ่านแล้วก็อึ้งทึ่ง ด้วยความสัมพันธ์รูปแบบเดียวกันนี้
ฝรั่งกับไทยนำเสนอออกมาได้ต่างกันปานนี้เชียวหรือ!?

แต่มันก็นิยายคนละแนวน่ะนะ ของไทยเราก็ไม่มีชิคลิทซะด้วย
อยากอ่านชิคลิทแบบไทยๆนะ คงมีความรู้สึกร่วมพอสมควร แต่มันไม่มีใครเขียนน่ะสิ
จะว่าไปก็นึกไม่ค่อยออกเหมือนกันว่าจะออกมาเป็นยังไง
และสไตล์ของชิคลิทมันคงไม่ค่อยเข้ากับบริบททางสังคมวัฒนธรรมอันแสนดีงามของไทยเราเท่าไหร่ เหอะๆ

กลับมาที่นิยายโคตรจะเมโลดราม่าที่เราลืมชื่อไป
รู้สึกว่าเป็นนิยายที่มีไว้อ่านเอามันส์จริงๆ เพราะหาสาระอะไรไม่ได้เลย
ปกติสิ่งที่เรียกว่านิยายมันก็ไม่ใช่ว่าจะไร้แก่นสารซะทีเดียวนะ แต่เรื่องนี้… หาไม่เจอ

ขนาดพระเอกกับนางเอกไปรักกันตอนไหนยังงงอยู่เลย
แต่ก็นะ คุณหมอพระเอกของเรื่องแกก็น่ารักดีอยู่
อ่านแล้วก็เพลินพอสมควร ถึงบางทีจะรำคาญนางเอกไปบ้าง

แต่ไม่สงสารคุณนางร้ายเลยนะ (ทั้งๆที่ปกติโปรนางร้ายนางอิจฉาสุดๆ)
เพราะมันเลวไร้เหตุผลมากอะ

ถ้ามีเหตุผลที่เชื่อถือได้ว่าทำไมถึงต้องทำแบบนี้และกลายเป็นคนแบบนี้ก็อาจจะสงสารอยู่บ้าง
แต่นี่ มันไม่มี! ดังนั้นก็ไม่รู้จะไปสงสารทำไม
(เอ๊ะ! แต่เหมือนวันก่อนโน้นเพิ่งกรี๊ดว่ากิลจังเลวไร้เหตุผลดี ชอบ ….ดับเบิลแสตนดาร์ดจริงๆ ฮ่าๆ)

อ่านจบแล้วรู้สึกได้ชัดเจนมากว่าคนแต่งชอบดูละครไทยจริงๆ
คือทั้งเรื่องมันครบถ้วนไปด้วยสูตรสำเร็จของละครหลังข่าว
ขาดอย่างเดียวคือพระเอกปล้ำนางเอก เรื่องนี้ไม่มี (ซึ่งก็ดีแล้ว อย่ามีเลย)

พลอตแบบนี้มันน่าเอาไปเป็นละครมากกว่าเป็นนิยายนะ
พอเป็นนิยายแล้วมันอ่านได้ก็จริงอยู่แต่คิดไปคิดมารู้สึกเสียเวลาเหมือนกันนะ

เอาเป็นว่าหลังจากได้อ่านนิยายแจ่มใสสมใจอยากแล้วรู้สึกว่าคงเลิกอ่านไปพักใหญ่
คราวก่อนที่เคยซื้อมาอ่านมันหนากว่านี้ แต่สนุกกว่านี้มากกกกก มาอ่านเรื่องนี้ผิดหวังชอบกล
เรามันประเภทมีตาหามีแววเลือกนิยายไม่สินะ orz

ตอนนี้กำลังเล็งว่าช่วงไปเที่ยวจะเอาเล่มไหนไปอ่านด้วยดีน้า~♪

เรื่องอื่นๆในช่วงนี้…
ลูกหมาที่บ้านอายุประมาณเดือนนึงแล้ว น่ารักมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

รู้สึกว่าไม่ได้ใกล้ชิดลูกหมาโกลเด้นมานาน เพราะหมาที่บ้านมันไม่ออกลูกมานานแล้ว
ลูกโกลเด้นมันน่ารักจนอยากหยุดเวลาไว้ให้มันน่ารักอยู่ที่เดือนสองเดือนนั่นน่ะ
เพราะพอมันเริ่มโตแล้วจากความน่ารักจะกลายเป็นหายนะทันที T T

ส่วนอีกครอกนึงยังตัวเล็กจิ๊ดเดียว ร้องอิ๋งๆอยู่เลย (พอโตกว่านั้นนิดนึงจะเปลี่ยนเป็นร้อง อุก อุก อึก อึก)
กลับมาจากไปเที่ยวคงโตขึ้นเยอะ ลูกหมานี่มันโตเร้วเร็วนะ

แล้วก็อีกเรื่อง
ช่วงนี้เปลี่ยนมาใช้ Leopard เป็น OS หลักแล้วแหละ
เพราะเดี๋ยวนี้โปรแกรมของแมคมันใช้ OS อย่างต่ำก็ 10.5 แล้ว
ของเดิมที่ใช้มาตลอดอย่าง 10.4 กลายเป็นระบบปฏิบัติการโบราณล้าหลังประหนึ่งวินโดว์ 95 ไปเรียบร้อย

พอใช้ 10.5 แล้วสะดวกขึ้นเยอะเพราะลง VLC เวอร์ชั่นใหม่ได้ซะที
เวลาดูไฟล์ mkv มันก็ไม่กระตุกอีกต่อไปแล้ว ยะฮู้วววว!!

แต่เพราะพ่อเราลง 10.5 ไว้ใน external hdd เลยไม่แน่ใจว่าใช้ไปนานๆมันจะเจ๊งก่อนเวลาอันควรมั้ยเนี่ย
สงสาร hdd เหมือนกัน เพราะรู้สึกว่ามันทำงานหนัก ชอบส่งเสียงครวญครางดังแกร่กๆๆ
ดังนั้นพอเปิดเทอมก็อาจจะต้องกลับไปใช้ 10.4 เหมือนเดิม

จะว่าไปอยากลองใช้ Snow Leopard ดูบ้างจัง

รักโลกใบนี้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s