気づけば面影探して悲しくて♪

 
เข้าสู่เทศกาลสอบอีกแล้ว
 
เห็นคนรอบตัวเริ่มบ่นๆกันว่าอ่านหนังสือไม่ทัน
แต่ไอ้การอ่านหนังสือแบบไฟลนก้นนี่มันเป็นอุปนิสัยดั้งเดิมของเราที่ฝังลึกลงกมลสันดานแล้ว
เกินเยียวยาจริงๆ
 
ดังนั้นถึงจะเครียดว่างานยังไม่เสร็จและจะทำข้อสอบได้หรือไม่ ก็ยังคงนั่งอยู่หน้าคอมต่อไป
 
ช่วงนี้วุ่นอยู่กับรายงาน 2 หน้าของอาจารย์ชมนาดนี่ล่ะ ต้องอ่านหนังสือภาษาญี่ปุ่นที่ยากแสนยาก
เสียเวลาหาคันจิ นั่งแปลแล้วสรุป แถมหาข้อมูลเพิ่มในเว็บ แล้วกระแดะเลือกหัวข้อโคตรยากเลย
ตอนนี้เพิ่งได้หนึ่งหน้า ใช้เวลาไปหลายชั่วโมงอยู่ เปลี่ยนหัวข้อมาหลายรอบแล้วด้วย – –
 
ส่วนชีวิตช่วงสองสามวันมานี้ ก็ไม่มีอะไรประหลาดพิสดาร
เมื่อวันจันทร์เรียนคันจิศึกษาคาบสุดท้ายแล้ว คิดว่าต่อไปคงไม่เจออาจารย์ที่ใจดีมากกกอย่างอาจารย์วีรยุทธอีกแล้ว
 
วันนี้ก็เรียนการฟังคาบสุดท้าย วิชานี้อาจารย์ก็ใจดีนะแต่วิชาที่เรียนมันยากมหาศาล
 
ถ้าเจออาจารย์โหดๆคงถอนไปนานแล้ว แต่นี่รักอิคุมิเซนเซเลยอดทนเก็บความในใจแล้วกล้ำกลืนเรียนจนถึงที่สุด
วันนี้มีหัปเปียวแบบแอบกดดันนิดนึงเพราะมีกล้องวิดีโอ อาจารย์บอกว่าจะทำเป็นดีวีดี! (ใครจะดู =A=?)
หัวข้อหัปเปียวคืออะไรก็ได้ ให้คิดเอาเอง
 
ไอ้การให้คิดหัวข้อเองฟังดูสวยหรูดีนะ แต่พอไม่มีขอบเขตมาให้แล้วสมองตีบตันเรื่อยเลย 
แจ๊ปคัลท์ที่ให้คิดเองก็เหมือนกัน มันทั้งกว้างทั้งแคบไปพร้อมๆกัน คือให้คิดหัวข้ออะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับเรื่องที่เรียน
บางทีก็ไม่แน่ใจว่า เอ๊ะ แล้วหัวข้อนี้มันเกี่ยวกับที่เรียนรึเปล่าว้า สุดท้ายเลยต้องทำงานทั้งๆที่สับสนในตัวเองนั่นแหละ
 
หัปเปียวอิคุมิเซนเซวันนี้เราทำเรื่องประเภทของการท่องเที่ยวต่างประเทศ
มีคำที่ใช้คาตาคานะเต็มไปหมด เช่น กุรูปุซืออะ บิสะ โฮเตะหรุ ดิสุนิลันโดะ มักกุโดะนารุโดะ วากุอันโดะโทะราเบะรุ
และอีกมากมายหลายคำ พอพูดจบไปนั่งจับเวลา เซนเซบอกว่าออกเสียงคาตาคานะดีด้วย!
ไม่เคยมีคนชมการออกเสียงมาก่อน ตื่นเต้น 55555  (เคยมีแต่อิชิบาชิเซนเซบอกว่าเสียงดังฟังชัดดี)
 
หัปเปียววันนี้ก้ยังคงใจเต้นตึกตักก่อนถึงตาตัวเองอีกเช่นเคย
เมื่อไหร่จะสามารถหัปเปียวภาษาต่างประเทศได้ดีซะที ถ้าเป็นภาษาไทยจะไม่รู้สึกอะไรเลยนะ
แต่พอเป็นอังกฤษหรือญี่ปุ่นล่ะก็ จะต้องรู้สึกประหม่ามากๆ
 
ถึงดูเหมือนเราจะเป็นคนกล้าแสดงออกก็เถอะ พอเป็นเรื่องแบบนี้แล้วจะไม่ถนัดเอาซะเลย
ยิ่งเล่นละครเป็นภาษาต่างประเทศนี่ อื้อหือ ให้พูดสามประโยคยังลืมบทได้เลยเหอะ ทำไมว้าาา
 
แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดีนะ :D
 
เรื่องอื่นๆช่วงนี้
รู้สึกข่าวสารวงการเกมคึกคักอีกแล้ว ทำไมข่าวเกมชอบคึกคักช่วงสอบนะ
(จริงๆแล้วต้องถามว่าทำไมเทศกาลเกมชอบตรงกับช่วงสอบนะ – -)
 
เห็นคลิปโปรโมท Devil May Cry ภาคใหม่แล้วก็ อืม ดันเต้นิวลุค ไม่สิ จริงๆแล้วดูเป็นคนละคนเลยด้วยซ้ำ
ถึงเราจะไม่เคยเล่นเกมนี้จบก็เถอะ ยังรู้สึกรับไม่ได้นิดนึงแฮะ (อย่างน้อยเราก็ดูอนิเมะจบนะ!)
 
ยังไงภาคใหม่นี่เราก็คงไม่เล่นอะ ไม่ใช่ด้วยเหตุผลที่รับไม่ได้นะ แต่รู้สึกไม่ถูกโรคกับภาพสไตล์นี้แฮะ
ว่าจะเล่นภาค 4 ยังไม่ได้เล่นเลยเนี่ย พอจะซื้อมาเล่นใน X360 พี่ก็บอกว่ามีในคอม จะซื้อทำไม
แต่เดี๋ยวนี้เป็นพวกเล่นเกมในคอมแล้วเบื่อง่าย ไม่รู้ทำไม เล่นเกมไหนไม่เคยเล่นได้นานเกินสองอาทิตย์เลย
 
แล้วก็ วันนี้ดูหมอจินอีกแล้วววว ไม่น่าเชื่อว่าจนถึงบัดนี้จะสามารถติดตามได้ทุกตอนเลย
ทั้งๆที่ปกติเป็นพวกไม่สามารถติดตามรายการทีวีได้อย่างจีรังยั่งยืน จะต้องเผลอลืมซักครั้งสองครั้งแหละ
 
ชอบนาคาทานิ มิคิ ในบทโอยรันโนะคาเสะมากกก สวยจริงๆ
 

 

ชอบคุณป้าคนนี้มาตั้งแต่ได้ดูหนังคุณป้ามัตสึโกะแล้วแหละ
แต่เกศแก้วบอกว่าไม่ชอบ ไม่สวย แป่ววว
เอาน่า คนจะสวยไม่สวยมันก็แล้วแต่คนมอง เอาเป็นว่า เราว่าป้าคนนี้สวยก็แล้วกัน!
 
อีกอย่างด้วยคาแรคเตอร์แล้วรู้สึกว่าคุณโอยรันนางนี้สง่ามากกกกก
จะว่าไงดีล่ะ ไม่ได้สวยด้วยหน้าตาอย่างเดียว แต่สวยด้วยจริตอีกต่างหาก
 
ไม่รู้ว่าจะฉายจบก่อนปิดเทอมรึเปล่าน้า
หวังว่าจะได้ดูจบจบนะ ขี้เกียจไปโหลดดูต่อเองง่ะ อีกอย่างศัพท์หมอๆเยอะ อยากดูซับไทยด้วย
 
สุดท้าย 
อยากปิดเทอมแล้วววววววว เอาจริงอยากได้ไอ้เครื่องหมุนเวลาของโดราเอม่อนมาก คิดทุกครั้งที่ถึงช่วงสอบเลย
 
รักโลกใบนี้ 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s