เก็บ exp

 
วันนี้ไม่ได้กลับบ้าน เป็นอันว่าไม่ได้กลับบ้านสองอาทิตย์ติดกันอย่างที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานานแล้ว
อันที่จริงตอนแรกคิดว่าอาจจะไม่ได้กลับเพราะไปงานโฮม แต่คงไม่ไปแล้วล่ะเพราะไม่มีเพื่อนไปเลย
เสียดายนิดหน่อยเพราะเคยบอกแมททิวไว้ว่าจัดแล้วจะไปแน่ๆ ฮือออ ขอโทษนะแมท
 
ตอนนี้เหตุผลที่ไม่กลับเลยเปลี่ยนไปเป็นเพราะว่า วันอาทิตย์นี้จะไปวัดพระบาทน้ำพุ
กิรกานต์ชวนไปเพราะเรียนเจนเอดแล้วต้องชวนเพื่อนไปด้วยสามคน
 
พอตกลงว่าจะไปด้วยก็โดนหลายๆคนขู่มาว่ามันน่ากลัวมากเลยนะ!
ก็ อาจจะน่ากลัวอย่างที่ว่ากันจริงๆ แต่โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ เอิ๊ดก็บอกว่าจะไปเก็บประสบการณ์
อืม อย่างน้อยก็ไปดูให้เห็นว่าเป็นยังไง มีอะไร อาจจะได้คิดอะไรขึ้นมาบ้างก็ได้
(อย่างน้อยต้องรู้สึกปลงชีวิตประการหนึ่งเป็นแน่แท้)
 
ที่จริงยังไม่ทันไปก็เริ่มปลงๆแล้วล่ะ 555555
 
วันนี้เลิกเรียนแล้วก็ไปจามสแควร์ เพราะเมื่อวานคุยกับมุกว่าวันนี้จะกินข้าวเที่ยงด้วยกัน
ตอนแรกว่าจะไปกินสามย่านแต่ไม่รู้จะกินอะไร ทั้งมุกและเกศแก้วไม่ชอบสเต็กสามย่านซะด้วยสิ
สุดท้ายเลยลงเอยที่ยาโยอิ จามสแควร์
 
กินเสร็จเราก็เดินกลับคณะเพราะจะไปหาหนังสือเกี่ยวกับการวิจารณ์วรรณกรรม
วนเวียนอยู่กับงานนี้ไม่จบไม่สิ้นซะที หาหนังสือก็แล้ว คิดว่าจะเขียนอะไรบ้างก็แล้ว
ร่าง mind map คร่าวๆไว้แต่ก็ไม่ได้ลงมือเขียนจริงจัง
(ทึ่จริงเริ่มไปครึ่งหน้าแล้วลบทิ้งไปหมด ทนความปัญญานิ่มไม่ไหว)
 
สุดท้ายยืมหนังสือมาสามเล่ม หนังสือเกี่ยวกับวรรณกรรมสองเล่ม
แล้วก็ภูมิปัญญามุซาชิ ซึ่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับงานเลย ยืมมาอ่านเล่นเฉยๆ
คิดว่าคงอ่านไม่จบหรอก เดือนนี้มีหนังสือต้องอ่านสอบและงานต้องทำอีกเยอะ
แต่เห็นแล้วอดยืมไม่ได้จริงๆ
 
กลับห้องมาก็ นอน
อยากเลิกการนอนตอนเย็นแล้วนอนกลางคืนยาวๆเต็มอิ่มนะ
แต่การต้านทานความง่วงช่วงสนธยามันช่างสาหัสจริงๆ พอๆกับการทำสงครามกับนาฬิกาปลุกตอนเช้านั่นล่ะ
 
สรุปแล้วตอนนี้เลยยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
ทั้งๆที่คิดว่าจะทำการบ้าน เขียนสคริปท์ฮัปเปียว อ่านสอบญี่ปุ่นของจันทร์นี้ และหาวิชาน่าเรียนลงเทอมหน้า
 
คือพอตื่นมาก็ ดูละคร
ดูนัทสึนิจิตอน 7 ยิ่งดูก็ยิ่งชอบเรื่องนี้จริงๆ ทั้งๆที่ไม่น่าจะเป็นสไตล์ที่เราชอบ
เป็นดราม่า+เลิฟสตอรี่ที่ดำเนินเรื่องได้เนิบนาบมาก ไม่ค่อยมีจุดที่ชวนให้ลุ้น ตื่นเต้น หรือร้องเห้ยยยออกมาเลย
แต่สนุกจริงๆอะ
 
ตอนแรกๆก็ชอบนางเอกหรอกแต่หลังๆเริ่มหมั่นไส้ (ฮา)
ถึงจะเข้าใจว่าทำไมทำแบบนั้นแบบนี้และไม่ทำแบบนั้นแบบนี้ก็เถอะ
ตอนนี้เลยชอบตัวละครที่ไม่ว่ายังไงก็คงไม่สมหวังอีกแล้วล่ะ!
ทำไมดูละครแล้วชอบเอาใจช่วยตัวละครแบบนี้เนี่ย
 
อีกคนที่ชอบก็น้องอุมิ!! น่ารักมว๊ากกกกกกกกกกก
 

 
ใครหาว่าเราชอบแต่เด็กผู้ชาย
ไม่จริงซะหน่อย!!!
 
มัตสึจุนก็มัตสึจุนเหอะ เข้าฉากพร้อมน้องอุมิทีนี่จืดไปเลยนะจะบอกให้ น้องน่ารักมากกกกกกจริงๆ
 
คืนนี้ดูอุนุโบเระอีกซักตอนแล้วค่อยทำงาน!
พรุ่งนี้ยังไงก็ว่างทั้งวันอยู่ดี ต้องอุทิศให้กับการทำงานและอ่านหนังสือจริงจัง  
 
ถึงตอนนี้จะคิดยังงี้ สุดท้ายพรุ่งนี้ก็นอนอืดแล้วเปิดหนังดูไปพลางกินขนมไปพลางอยู่ดี orz
 
ป.ล. จะพยายามลดปริมาณการบริโภคคาเฟอีนอย่างจริงจังแล้วนะ
เพราะถึงกินกาแฟไปก็ไม่ช่วยให้หายง่วงอยู่ดี พิสูจน์มาหลายทีแล้ว แค่มีผลทางจิตเฉยๆ
ดังนั้นเวลาอยากกินกาแฟขึ้นมาจะบริโภคน้ำดื่มชนิดอื่นแทนให้ได้!
ส่วนน้ำอัดลม เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้แตะแล้วล่ะ :D
 
รักโลกใบนี้
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s