“Aim towards the Enemy”


วันนี้หมดเวลาส่วนใหญ่ไปกับการเล่น Call of Duty ล่ะ!
เพราะอาทิตย์หน้าไม่ได้กลับบ้าน และอาทิตย์ถัดไปก็อาจจะไม่ได้กลับอีกถ้าไปงานโฮม

ดังนั้นแทนที่จะเอื่อยเฉื่อยดูหนังในช่วงบ่ายวันเสาร์เหมือนทุกที
สู้มานั่งสวมวิญญาณชายชาติทหารจัดการผู้ก่อการร้ายไม่ดีกว่าหรือไรกัน!
(ประเด็นคือ Xbox ต้องเล่นที่บ้าน แต่หนังดูที่คอนโดก็ได้ไง)

ปรากฏว่าเล่นไปเล่นมา เล่นลืมเวลาจนจบเกมเลยจ้า!

ปกติแล้วเราไม่ค่อยได้เล่นเกมแนวนี้เท่าไหร่ เท่าที่นึกออกก็มีแต่ไบโอซะด้วย
(อย่าง Metal Slug นี่คงไม่ถือว่าเป็นแนวเดียวกันมั้ง ถึงมันจะลุยๆยิงๆเหมือนกันก็เถอะ……..)

อันที่จริงคือตอนเล่นเกมไม่ว่าจะเกมตลับ เกมบอย เกม ps1 ps2 หรือ psp ก็ตาม
ส่วนใหญ่แล้วเกมที่เราเล่นก็จะเป็นเกมเมดอินแจแปนทั้งนั้น ให้นึกว่าเล่นเกมฝรั่งเกมอะไรบ้างนึกไม่ค่อยจะออก
แต่ถ้าเป็นเกมคอมล่ะก็ จะไล่เรียงเกมฝรั่งได้เป็นตับ ซึ่งก็มีแต่เกมแนวสร้างบ้านสร้างเมืองซะเยอะน่ะนะ

พอมาคิดดู เมื่อก่อนเวลาเล่นเกมก็ไม่มานั่งคิดหรอกว่าเกมนี้เกมญี่ปุ่น เกมนั้นเกมฝรั่ง
เพิ่งมาเกิดความคิดแบ่งแยกก็ตั้งแต่ next gen ถือกำเนิดเนี่ยแหละ
เห็นคนชอบเปรียบเทียบเกมสองฝั่งมากๆเข้าเลยเผลอแบ่งแยกตามไปด้วยจนได้

แล้วตั้งแต่ได้ X360 มา ก็มีแนวโน้มเล่นเกมฝรั่งมากขึ้น (แหงดิ เล่นไฟนอล 13 ไม่ได้นี่หว่า…..)
รู้สึกว่า เออ จริงๆแล้วเกมฝั่งโน้นมันก็หลากหลายและสนุกไม่แพ้ญี่ปุ่นเลยนะ
(ที่จริงมันก็เป็นเพราะฝรั่งที่ทำเกมมีหลายชาติด้วยล่ะ
)

แต่สิ่งที่ยังไงก็คิดว่าฝรั่งสู้ญี่ปุ่นไม่ได้คือเนื้อเรื่อง
อย่าง Call of Duty นี่เล่นจนจบแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรกับเนื้อเรื่องเลย

ไม่เหมือนเกมญี่ปุ่นที่เวลาเล่นแล้วต้องมานั่งรีเสิร์ช 55555
อย่างเทคเคนนี่ขนาดมันดูไม่ค่อยจะมีอะไร แค่มาสู้ๆกัน
แต่มันก็เป็นเกมที่ทำให้เราต้องมานั่งหาเรื่องราวในเกมอ่านบ่อยมากกกกก

หรือไบโอ 5 นี่ช่วงที่เล่นก็ต้องมานั่งหาเนื้อเรื่องย้อนไปตั้งแต่สมัยภาคแรกโน้น
นั่งอ่าน timeline เนื้อเรื่องทุกภาคแบบละเอียดยิบ เพราะมันสนุก!

เอิ่ม… ชักรู้สึกนอกเรื่องไปไกล กลับมาที่ Call of Duty
ภาคที่เราเล่นนี่คือ Modern Warfare ออกมาตั้งสองสามปีละ เกมเมอร์ที่ไหนรู้เข้าคงหาว่าเช้ยเชย
แต่เราเพิ่งซื้อเครื่องมาปีนี้ เลยต้องตามเล่นเกมเก่าๆที่มันออกมาแล้วนั่นล่ะ

เกมนี้เป็นเกมแนว First Person Shooting เพราะฉะนั้นโดยหลักๆแล้วก็คือยิง ยิง ยิง และยิง
แต่เกมมันสนุกกำลังดีและไม่น่าเบื่อเลยนะ เพราะมันไม่ได้มีแค่ลุยยิงไปเรื่อยๆ
บางทีก็จะมีให้ยิงสนับสนุนจากทางอากาศ (ซึ่งยากฉิบหาย ยิงพวกเดียวกันตายจนต้องเริ่มใหม่ไปหลายรอบ)
บางทีก็จะให้วิ่งๆหมอบๆคลานๆอย่าให้ศัตรูเห็น มุดใต้ท้องรถบ้าง นอนราบในพงหญ้าบ้าง

แถมตัดสลับให้เล่นเป็นตัวละครตัวนั้นตัวนี้อีก ไม่ได้เล่นเป็นตัวเดียวตลอด เลยให้ความรู้สึกว่ามันหลากหลายน่ะ

ตอนก่อนเล่นไม่คิดเลยว่าตัวเองจะสนุกไปกับเกมนี้ได้
ก็อย่างที่บอกว่าไม่ค่อยได้เล่นเกมแนวนี้
อย่างล่าสุดที่ซื้อ Sprinter Cell: Conviction มาก็ไม่ประสบความสำเร็จในการเล่น

แต่ปรากฏว่ามัน… มันส์มากกกกกกกกกกกกก ชอบอ้ะ!
ไม่ต้องระแวงว่าจะโดนบีบคอจากข้างหลังแบบไบโอด้วย!
(แต่ที่เลวร้ายพอกันคือหมา ได้ยินเสียงทีไรสันหลังวาบ T T)

ไว้โอกาสหน้าจะไปซื้อ Modern Warfare 2 มาเล่นต่อ
แต่ก่อนหน้านั้นต้องผจญภัยไปกับเจ้าชายเปอร์เซียก่อน
เอาแผ่นไปเปลี่ยนมาละ ยังไม่ได้ลองเปิดดูเลยว่าเล่นได้มั้ย
ถ้าเล่นไม่ได้อีกจะเปลี่ยนร้านที่ซื้อแผ่นเกมแล้วจริงๆนะ – –


รักโลกใบนี้
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s