มะจัง!

 
ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองเกิดอาการหวนรำลึกถึงอดีตบ่อยมาก บ่อยเกินไปจริงๆ
ถึงจะยังไม่แก่ก้เถอะ แต่การอยู่บนโลกนี้มา 19 ปีกว่าๆมันก็ไม่ใช่ระยะเวลาสั้นๆนะ
 
พอมาลองคิดดูว่าตั้งแต่ตอนเด็กๆจนถึงตอนนี้ สิ่งต่างๆรอบตัวเปลี่ยนไปยังไงบ้างแล้วก็อัศจรรย์ใจ
โลกเราเปลี่ยนแปลงไปเร็วมากจริงๆ
 
สิ่งที่ย้อนรำลึกบ่อยสุดโดยเฉพาะกับคนอื่นๆก็คงไม่พ้นเรื่องเพลงแหละ
วันนี้ตอนเรียนการฟังแล้วมีช่วงที่ว่างๆก็นั่งร้องเพลงกัน ตอนแรกย้อนไปไกลขนาดเพลงหนึ่งมิตรชิดใกล้กันเลยทีเดียว
(ชื่นชีวันเมื่อฉันและเธอ ชิดใกล้ แต่ไฉนเธอห่างฉันไป ทุกที )
 
หลังจากนั้นก็เริ่มมานั่งย้อนความช่วงประถมปลายกัน
ตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้วที่คุยกันเรื่องดีทูบีที่ตอนนั้นดังมากกกกกกกกกก
(ต่อหน้าฉันเธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร หาาาา ♪ ต่อหน้าฉันเธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร ห๊าาาาา )
 
แล้วก็ซาซ่า จำได้เลยว่าตอนประถมเราซื้อเทปซาซ่าให้เพื่อนเป็นของขวัญวันเกิดด้วยล่ะ
สำหรับเด็กประถมที่ได้ตังค์วันละ 20 บาท การเก็บตังค์ซื้อเทปราคาร้อยนึงก็ค่อนข้างยิ่งใหญ่นะ
 
สมัยนั้นฟังแต่เพลงไทย แล้วเพลงที่ชอบในสมัยนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังร้องได้ยาวๆตั้งหลายเพลง
ไม่ว่าจะเป็นเพลงพี่โดม (ผ่าเหล่า เห้ เห้ เห้ ผ่าเหล่า)
เพลงมาช่า (คงเป็นที่ฟ้าเบื้องบน เป็นคนขีดโชคชะตา)
เพลงนิโคล (ฉันชื่อบุษบาาาา หน่านาหน่าน้าาาา หน่านาหน่าน๊าาาาา)
เพลงโบสุนิตา (และก็เหลือเรา นั่งอยู่เพียงผู้เดียว)
เพลงราฟฟี่แนนซี่ (อยากจะมี ยูเอฟโอ จะได้บิน บินตามเธอไป)
เพลงมอส (ฮัลโล้ฮัลโล้ฮัลโล้ ไปอยู่ที่ไหนเธอ)
เพลงไชน่าดอลล์ (ก็หมวยนี่คะ ไม่ได้ตั้งใจ ก็หมวยนี่คะ ไม่ได้ตั้งใจ)
เพลง 2002 ราตรี (เฮฮัลเลฮัลเลวังก้า จินนี่จ๋า จินนี่จ๋า ออกมาอาอ๊าอาอา)
เพลงโมเม (โมเมเธอน่ะโมเม รักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่)
เพลงแท็กซี่ (คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ ไม่เจอะเจอกันกับฉัน)
 
และอีกมากมายหลายหลาก ที่ว่ามานี่เป็นแค่ตัวอย่างเพลงในความทรงจำบางส่วน
ทั้งๆที่บางเพลงก็ไม่ได้ชอบอะไรมากมายขนาดนั้นแต่จนถึงทุดวันนี้ก็ยังจำได้
 
แสดงว่าอะไรที่อยู่กับเราตอนเด็กๆนี่มันคลาสสิกจริงๆ
ไม่ใช่แค่เพลงหรอกแต่รวมไปถึงหนัง การ์ตูน เกม ละคร และอีกมากมายหลายอย่าง
 
พอมานั่งไล่เรียงดูแล้วรู้สึกว่าเพลงไทยเมื่อก่อนหลากหลายมาก
สมัยนี้ไม่มีแล้วที่จะเอายูเอฟโอ ข้าวมันไก่ หรือไม่ไปพันทิพย์มาใส่ในเพลง
(อาจะมีบ้างในอินดี้ แต่เพลงกระแสหลักดังๆไม่มีแน่ๆ)
 
เกศแก้วบอกว่าเพลงไทยเมื่อก่อนเหมือนเพลงญี่ปุ่นสมัยนี้คือเอาทุกอย่างมาแต่งเป็นเพลงได้
แสดงว่าเพลงไทยล้ำหน้าเพลงญี่ปุ่นนะเนี่ย 5555555
 
บางทีก็สงสัยว่าเด็กประถมสมัยนี้พอถึงตอนที่พวกเค้าอยู่มหาลัยกันแล้ว
จะมานั่งร้องเพลงเฟย์ฟางแก้วรำลึกความหลังอะไรประมาณนั้นหรือเปล่า
เอ๊ะ หรือเดี๋ยวนี้ต้องร้องเพลงเกาหลี?
 
สงสัยตัวเองเหมือนกันว่าอีกซักสิบปีข้างหน้าจะยังร้องเพลงที่ชอบฟังทุกวันนี้ได้มั้ย
แต่เอาจริงๆนะ เราว่ายังไงถึงจะมีเพลงที่ชอบมากกว่าตอนเด็กๆตั้งเยอะแยะมากมาย
มันก็ไม่ได้อารมณ์คลาสสิกแบบอะไรก็ตามที่ประทับใจมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ
 
วันหลังลองลิสท์ดูดีกว่าว่าพอพูดถึงความทรงจำวัยเด็กแล้วนึกถึงอะไรบ้าง
 
ป.ล. เมื่อวานดูหนังเรื่อง Click แล้ว สนุกดี ทั้งฮาทั้งซึ้ง
แต่มันเหมือนโดราเอม่อนตอนนึงเลยที่โนบิตะเร่งเวลาไปข้างหน้าเพื่อดูว่าของขวัญคริสต์มาสแต่ละปีจะได้อะไร
ตรงจุดนี้เลยรู้สึกว่ามันซ้ำนะ แต่หนังมันยาวกว่าเยอะเลยแสดงให้เห็นหลากหลายแง่มุมกว่า
 
จะว่าชอบก็ชอบอะ แต่คาดหวังสูงนิดนึง พอถึงฉากซึ้งๆเลยคิดว่า เอ๊ะ มันน่าจะไปได้ไกลกว่านี้นะ
(แต่ก็ร้องไห้อยู่ดีแหละ 555555)
 
รักโลกใบนี้
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s