翼ひろげ飛び立ってゆく♪


เมื่อวานถึงคิวเราเอาเพลงไปเปิดในคาบ Jap Listening ล่ะ
หลังจากคิดหนักอยู่นานว่าจะเลือกเพลงอะไรดี สุดท้ายก็เลือก Bless ของลาร์คล่ะ
ตอนแรกสุดเลยตั้งใจจะเอา Yell ของอิคิ แต่สุดท้ายก็กลายเป็นลาร์คไปซะได้

อันที่จริงก็ไม่รู้จะคิดหนักไปทำไมในเมื่อมันไม่มีคะแนนด้วยซ้ำอ่ะ
แต่ก็อยากให้เพื่อนๆได้ฟังเพลงดีๆกันน่ะนะ เลยต้องคิดหน่อย

ตอนที่พูดว่าทำไมชอบเพลงนี้ก็บอกว่าฟังแล้วมีกำลังใจ
แล้วไอซ์เอกญี่ก็บอกตอนพักว่า ทำไมเราฟังแล้วไม่รู้สึกมีกำลังใจเลย อารมณ์เหมือนคนกินเหล้าแล้วมาร้องเพลงแบบสิ้นหวังกับชีวิตมากกว่า

เออ ก็จริงนะ 55555

อิคุมิเซนเซให้ค่าซีรอกซ์มาด้วย 20 บาท!
ใส่ซองมาอย่างน่ารักเลย



ตอนเลิกเรียนก็เตร่ไปเตร่มากันอยู่แถวสยาม
อยู่ถึงเกือบสองทุ่มแน่ะ ทำอะไรกันนักหนา =A=!!

ไปยืนอ่านนิตยสาร Ray ฟรีตรมุมนิตยสารในพารากอนแถวๆโตเกียวโดด้วยล่ะ
ไอ้พวกเสื้อผ้าน่ะเราก็ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว แต่ที่สำคัญที่ทำให้ประทับใจ Ray ขึ้นมาคือ ดวง!

คือมันเป็นนิสัยผู้หญิงส่วนใหญ่ป่าวอ่ะที่ต้องมีซัมติงกับการดูดวง
อย่างเราถึงจะไม่เคยมีประสบการณ์เสียตังค์ให้หมอดูที่ไหน แต่พอเห็นหน้าดวงตามนิตยสาร หนังสือพิมพ์ เว็บ หรืออะไรก็ตามที่มันฟรี แล้วมันอดอ่านไม่ได้ทุกที (ถึงจะไม่เคยเชื่ออย่างจริงจังเลยก็ตาม)

น่าดีใจที่เรายังพอมีความเป็นผู้หญิงอยู่ในตัวบ้างเนอะ…..

ดวงในนิตยสาร Ray มันก็ออกสไตล์ญี่ปุ่นอ่ะ บอกละเอียดมาก
บอกขนาดให้จับตามองผู้ชายใส่สูทสีฟ้าไว้ให้ดี อะไรประมาณนั้น

จำรายละเอียดไม่ค่อยได้แล้วแหละ แต่ที่แน่ใจอย่างนึงคือ เป็นดวงที่ตลกมากกกกกก
ไว้วันไหนโฉบไปแถวนั้นต้องไปตามอ่านดวงในฉบับใหม่ๆต่อไป ฮ่าๆ

ตกกลางคืน หลังจากโหลดเพลงอย่างบ้าคลั่งจนล่วงเข้าเวลาตีหนึ่งกว่าๆก็ถึงเวลาเยอรมันแข่งกับสเปน
ที่จริงบอลโลกคราวนี้เรารู้สึกมีส่วนร่วมน้อยมากกกก คือไม่ดู ไม่ติดตามผล
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใครเข้ารอบตกรอบไปแล้วบ้างนอกจากทีมที่มันฮอทจริงๆจนคนเสียใจทั้งบ้านทั้งเมืองอย่างเช่น ตอนอังกฤษกับญี่ปุ่นตกรอบ

แต่เมื่อคืนเห็นคนพูดถึงฟิลลิป ลาห์ม ในทวิตเตอร์เลยเกิดคิดถึงขึ้นมา ต้องเปิดดูกิ๊กเก่าซะหน่อย
บอลโลกคราวก่อนก็กรี๊ดๆพี่ลาห์มนี่แหละ แต่บอลจบก็จบกัน
สี่ปีกิ๊กกันที ยังกับหนัง The Leap Year ฮ่าๆ

คราวนี้นึกขึ้นได้ว่ายังไม่เห็นหน้าพี่ลาห์มเลย สี่ปีผ่านไปจะเป็นยังไงบ้าง ก็เลยต้องเปิดดูพอเป็นพิธี
ปรากฏว่าได้เห็นพี่ลาห์มวูบไปแวบมาประมาณห้าครั้งตลอดเวลาเจ็ดสิบนาที (นี่คือดูพอเป็นพิธี….)
แถมถ่างตาดูทั้งที ดันเป็นแมทช์ที่ทีมพี่ลาห์มแพ้อีก ทีเยอรมันยิงยังกะปืนกลนั่นไม่รู้จักเปิดดูเนอะ

เอาไว้พี่อายุสามสิบเราค่อยเจอกันใหม่นะคะ
หวังว่าพี่ลาห์มจะได้ลงบอลโลกครั้งหน้าอีกละกันไม่ว่าเราจะดูหรือไม่ก็ตาม
ส่วนแมทช์ชิงที่สามคงไม่ดูแล้วแหละ เพราะโดยธรรมชาติแล้วชุติภัคไม่ใช่คนชอบดูบอลนะเออ

เหตุผลที่ถ่างตาดูบอลได้เพราะวันนี้เป็นวันหยุดด้วยล่ะ
มีงานรับปริญญา ก็เลยต้องไปคณะเพื่อไปถ่ายรูปสายรหัสแล้วก็กลับ

ตอนแรกว่าจะไปดูหนังกับไอน้ำกะแพร แต่ไอน้ำรีบกลับก็เลยไม่ได้ดู
และตอนแรกก็คิดว่าถ้าไม่ได้ดูเราจะไปดู Eva 2.0 อีกรอบ แต่สุดท้ายคิดไปคิดมา กลับบ้านเลยดีกว่า
ถ้าอยู่ดูหนังก็ได้กลับพรุ่งนี้ แต่เราไม่ไหวแล้วววววว
เจอแดดและผู้คนมากมายในมหาลัย ทนไม่ไหว ไม่อยากอยู่เมืองหลวงงงงง

บวกกับเจ็บคอนิดหน่อยด้วย กลับมานอนที่บ้านดีกว่า
อยู่คอนโดนอนดึกตลอดอ่ะ อยู่บ้านได้นอนเยอะกว่าทุกที

ง่วงแล้วแต่ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลยอ่ะ ฮือ T T

รักโลกใบนี้

2 comments on “翼ひろげ飛び立ってゆく♪

  1. yvesnoir says:

    สูทสีฟ้า…มีคนใส่สูทสีนี้ด้วยเหรอเนี่ย (= =)พูดถึงลาห์ม เพื่อนเราคนนึงชอบตอร์เรสกะลาห์มมาก ตอนม.หกมีแมทช์ที่สองคนนี้แข่งกัน พอวันรุ่งขึ้นเค้าก็ไม่มาโรงเรียนด้วยเหตุผลที่ว่า "พี่ลาห์มแพ้" (คือ…ถ้าพี่ตอร์เรสแพ้ เค้าก็ไม่มาอยู่ดีอ่ะเราว่า 555+) รอบนี้สองคนนี้มาเจอกัน แล้วพี่ลาห์มก็แพ้อีกแล้วสินะ…

    Like

  2. Chutipuk says:

    ถึงได้บอกไง๊ว่ามันตลกมาก 55555เหตุผลในการโดดเรียนช่างแหวกแนวยิ่งนัก….ต้องมีซักวันที่พี่ลาห์มจะชนะตอร์เรสสิ! (เอ๊ะหรือเคยมีแล้ว ไม่ได้ติดตามง่ะ 5555)

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s