君との時間だけが本当の自分♪

 
อะแฮ่ม ก่อนอื่นขอพูดถึงงาน E3 ในฐานะปุถุชนธรรมดาหน่อย
เมื่อคืนเจอนินเทนโดประกาศ 3ds เข้าไปถึงกับตื่นตะลึง
ตอนที่เห็นว่าจะมีเกมอะไรลงบ้างนี่ถึงกับรู้สึกว่าไม่เก็บตังค์ตั้งแต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว!
ของสแควร์อย่างเดียวก็โป๊ะเชะทั้งสามเกมแล้ว ทั้ง KH,FF,Chocobo Racing ไหนจะไบโออีกล่ะ
 
แต่คิดไปคิดมา เอาเข้าจริงพอเริ่มมีข่าวมีข้อมูลมาเรื่อยๆ ความอยากได้อาจจะลดลงก็ได้
ดังนั้น ช่วงนี้จะเริ่มประหยัดมากขึ้นก็จริง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะเก็บตังค์ซื้อดีเอสแน่ๆหรอกนะ
(แค่ซื้อ X360 มานี่ก็รู้สึกว่าตัวเองทรยศโซนี่มากพอแล้ว! ถึงจะยังใช้ทีวีโซนี่อยู่ก็เถอะ)
 
ถึงอย่างงั้นก็รู้สึกดีนิดหน่อยที่ไม่เคยมีดีเอสในครอบครอง ไม่งั้นเจอ 3ds นี่คงหน้าหงายไปเลย
 
ส่วนโซนี่ ตื่นมาเช็คดูตอนเช้าเผื่อมีเซอร์ไพรส์ แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจเท่านินเทนโด(ที่โคตรโหดจริงๆ)
ถึงจะบอกว่าจะออกเกม Twisted Metal ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร เพราะมันดันเป็น PS3 exclusive น่ะสิ T T
เกมนี้เป็นเกมที่ตอนเด็กๆเราเล่นบ่อยมากกกก ชอบเล่นรถตำรวจที่มีสายฟ้าออกมาจากไซเรน ตำรวจบ้าอะไรวะเนี่ย
ชอบพังหอไอเฟลด้วย มันส์ดี แล้วก็ยิงลูกไฟกันตู้มต้าม โอ๊ยยย คิดถึงจัง
 
จบเรื่องเกม กลับมาที่ชีวิตทั่วไป
 
วันนี้ ที่มหาลัยไม่มีอะไรสเปเชียลแฮะ แค่รู้สึกว่ายิ่งเรียนยิ่งรู้ว่าตัวเองโง๊โง่
โดยเฉพาะการฟัง สกิลฟังญี่ปุ่นต่ำเตี้ยเรี่ยเหวสิ้นดี
 
แต่ อันว่าตัวเรานี้ ขนาดสกิลฟังอังกฤษยังบอกได้เต็มปากเลยว่า ห่วยค่ะ แล้วญี่ปุ่นจะไปเหลืออะไร
เอาเป็นว่าจากนี้ไปก็ฝึกฝนต่อไปละกันนะ!
 
เลิกเรียน ไปเซนจูรี่เพราะวันนี้ไม่มีใครชวนไปเตร็ดเตร่แถวสยาม
และจิตใจมันร้อนรุ่มอยากกินมิสเตอร์บันมาก ยามเมื่อใจเรียกร้องเราจึงต้องไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
 
ไหนๆก็ไปแล้ว เลยแวะไปร้านหนังสือซะหน่อย แล้วก็เจอหนังสือผีชีวะของ TGN แล้วววว
เสียดายที่มันห่อพลาสติกไว้เลยไม่ได้พลิกดู คือถ้ามันไม่ละเอียดเท่าไหร่คงไม่ซื้อ หาอ่านเอาในเว็บก็ได้
ไว้ค่อยไปหาทดลองอ่านที่ร้านอื่นละกัน
 
แล้วก็เพิ่งเห็นฟิล์มแมกซ์ฉบับเดือนนี้
ทำไมไม่เห็นที่แผงหนังสือตามบีทีเอสก็ไม่รู้ ปกติก็มีขายนะ สงสัยขายดีจัด
แต่ก็ยังไม่ได้ซื้อมา เดียวถ้าอาทิตย์นี้กลับบ้านแล้วไม่มีโอกาสซื้อก็ค่อยมาหาซื้อแถวนี้อีกที
 
สรุปว่าไปเซนจูรี่คราวนี้ได้กลับมาแต่ขนมปังมิสเตอร์บัน
ไม่กล้าลงไปท็อปส์ด้วยซ้ำ กลัวห้ามใจตัวเองไม่ซื้อของกินไม่ได้
บอกแล้วไงว่าจะประหยัด ฮี่ๆ
 
อยากพยายามใช้ตังค์พอๆกับตอนอยู่เตรียมฯ ตอนนั้นไม่ใช้เงินไปกับของกินเยอะเท่าตอนนี้นะ
คือถึงกับมีตังค์ซื้อนิตยสารญี่ปุ่นพร่ำเพรื่อได้ก็แล้วกัน ถ้าเป็นตอนนี้ก็ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
 
เฮ้อ
 
กลับมาที่ห้อง ดู Tokyo Dogs ไปตอนนึง แล้วก็นอน ตื่นมาก็ดูต่อ
ตอนนี้ดูจบสิบตอนแล้วจ้า!
 
เรื่องนี้ดูแล้วไม่ค่อยมีอะไรให้เมาท์แฮะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือว่า ชอบฮิโระในเรื่องนี้มากกกก
ตอนแรกๆที่เห็นฮิโระไว้หนวดเราก็ไม่ค่อยชอบนะ แต่ดูไปดูมา หล่อกว่าตอนไม่มีหนวดซะอีก!
 

 
(^ภาพประกอบเผื่อจินตนาการความหล่อไม่ออก แต่นี่ไม่ใช่ในเรื่องนี้นะ คือในเรื่องไม่มีเถื่อนขนาดนี้แน่ๆ)
 
แล้วคาแรคเตอร์ก็เหมาะกับฮิโระมาก ชวนให้นึกถึงรุ่นพี่นัมบะ คือรั่วมากกกก
ดูเฮฮาร่าเริงสดใสดี ถึงบางทีจะเศร้าหน่อยๆก็ดูไม่ค่อยน่าเวทนาเท่าไหร่
เพราะดูเป็นคนที่ดูมีความสุขง่ายดี และไม่ค่อยคิดมากกับอะไรนัก
 
แต่เสียดายนะ คือไว้หนวดหล่อๆแบบนี้ ถ้าเก๊กบ้างจะหล่อสุดๆไปเลย
นี่พี่แกรั่วลูกเดียวเลยจ้า กะเอาฮาอย่างเดียวเลยใช่มั้ยยยย
(แต่ขืนเก๊กมากไปแบบริฮิโตะในเมจังโนะชิสึจิก็น่าถีบนะ ไม่ไหวๆ)
 
ส่วนโอกุริชุน เรื่องนี้ดูดีกว่าเรื่องก่อนๆมากกกกทีเดียว
นับว่าทรงผมช่วยชีวิตเลยล่ะ น่าจะตัดผมทรงนี้ตั้งนานแล้ว
ผมทรงนี้แสดงให้เห็นว่าชีวิตการแสดงที่ผ่านมาของชุนทั้งหมดคือความผิดพลาดกันเลยทีเดียว (ว้าว! ยิ่งใหญ่มาก)
 
ปกติเราไม่ค่อยชอบชุนเท่าไหร่ เหตุผลคือไม่ชอบหน้าตา
เอาจริงๆเราเป็นคนที่ไม่ชอบดาราแค่เพราะหน้าตาเยอะมาก 555555
แต่อาการนี้จะบรรเทาลงได้ง่ายมากถ้าดาราคนนั้นๆเล่นบทถูกใจ หรือแสดงได้ดี น่ารัก
(ยกตัวอย่างเช่นนิโคลัสเคจ ที่เราไม่เคยชอบเค้าเลย แต่ประทับใจบิ๊กแด๊ดดี้ใน kick-ass มาก)
 
เนื้อเรื่องก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เป็นละครสืบสวนที่ดูแล้วไม่ลุ้นเลยอ่ะ
แต่ชอบความฮา ชอบเวลาฮิโระกับชุนเถียงกัน พระนางคู่นี้เคมีลงตัวมากๆ (เอ๊ะ??)
 
เออใช่ ตัวละครที่ชอบอีกตัวนอกจากพระนางที่กล่าวไปแล้ว คือจินโนะ!
จินโนะเป็นตัวร้าย และชุติภัคมีจริตนิยมตัวร้ายอยู่พอสมควร แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
 
จินโนะคนนี้เป็นหัวหน้าองค์กรมาเฟียองค์กรใหญ่มากกก เผลอๆอาจเป็นองค์กรเดียวกันกับชายชุดดำในโคนัน (ฮา)
แล้วจินโนะเนี่ยชีวิตบัดซบมาก เห็นแล้วเศร้าอ่ะ คือเป็นหัวหน้าองค์กร แต่ไม่มีใครให้เชื่อใจ
พอมีความรักก็ไม่อยากสูญเสียคนที่ตัวเองรักเพียงคนเดียวไป
แต่สุดท้ายแล้วแม้แต่คนที่เชื่อใจที่สุดก็ยังหักหลังตัวเองได้ลงคอ และแล้วก็ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่
 
จริงๆแล้วรู้สึกว่าภาพจินโนะมันทับซ้อนกับฮังหลงซังหน่อยๆ
แต่ฮังหลงซังหล่อกว่าและหื่นกว่า (กร๊าก) และฮังหลงซังน่าจะมีความสุขกว่านะ
อย่างน้อยก็มีคนที่รักและเชื่อใจตั้งหลายคน แต่อีจินโนะนี่มันไม่มีใครเลยจริงๆ
 
เอ่อ ที่จริงขอสารภาพว่าคนที่เล่นเป็นจินโนะนี่เราก็ไม่ชอบนะ
เพราะตอนเค้าเล่น K-20 โคตรน่าหมั่นไส้เลย 5555555
(ทำร้ายทาเคชิของเค้าด้วย แย่ๆๆๆๆๆ =3=)
 
……นี่คือไม่มีอะไรให้เมาท์นะเนี่ย
ไปทำการบ้านได้แล้ว วู้!
 
 
ป.ล. โคตรรรรรรรรรรรรรรรชอบ Love Never Dies เวอร์ชั่นฮิราฮาระ อายากะเลย
เวอร์ชั่นออริจินัลตกเวทีบรอดเวย์ไปเลยจ้า
 
 
รักโลกใบนี้
 

4 comments on “君との時間だけが本当の自分♪

  1. yvesnoir says:

    เห็นฮิโระรูปนี้แวบแรกนึกถึงจาพนม (- -)ฮังหลงนี่คือฮังหลงจากมาเฟียที่รักเหรอเต!?

    Like

  2. Chutipuk says:

    ตายละ! เถื่อนเทียบเท่าจาพนมเลยหรอเนี่ย 555555ใช่แล้ว ฮังหลงนั้นแหละแอบเป็นแฟนคลับลับๆมานานแล้ว 5555555(ว่าแต่น่าตกใจขนาดนั้นเลยรึ!?)

    Like

  3. yvesnoir says:

    ที่มันน่าตกใจคือการ์ตูนเรื่องนี้มันเก่าแล้วไงแล้วก็ไม่่ค่อยมีใครพูดถึงมานาแล้ว จนเราลืมชื่อฮังหลงไปแล้วอ่ะพอเห็นเตพูดถึงเลยแวบขึ้นมาว่า เออ เราก็เคยอ่านเรื่องนี้้นี่หว่า

    Like

  4. Chutipuk says:

    เออเนอะ อ่านตั้งแต่ ม.ต้น ก็เก่าแล้วจริงๆแต่คงเพราะเราอ่านตอนเด็กเลยประทับใจมั้ง ถ้ามาอ่านตอนนี้อ่านจะคิดว่างี่เง่าก็ได้ 555555อีกอย่าง ที่ประทับใจเพราะตอนจบพระเอกตายด้วยแหละ ถึงจะตายโง๊โง่ก็เถอะ = =\’

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s