もうあの頃に戻れないの


เมื่อคืนฝันว่าวิ่งหนีอีกแล้วล่ะ
เป็นเพราะเรากำลังวิ่งหนีความจริงอยู่รึเปล่านะเลยฝันเรื่องหนีติดๆกัน =[]=!

ฝันเมื่อคืนก็เกิดขึ้นที่ห้างอีก แต่คราวนี้ไปช็อปที่เซนทรัลเวิร์ลกับครอบครัว
ตอนที่เรากำลังจะเดินไปคิโนะก็มีคนทำไฟไหม้เพราะยิงธนูใส่หลอดไฟ (ฝันบ้าอะไรวะเนี่ย!!)

ก็เลยต้องวิ่งลงบันไดหนีไฟลงมาจากชั้น 6 แล้วก็ไปโผล่ที่อิตาลี (เฮ่ย!)
เราก็ดีใจเพราะได้เที่ยวอิตาลีเป็นครั้งที่สาม (แล้วครั้งที่สองมันเมื่อไหร่วะ!!!)
แต่โรมที่เห็นในฝันนั่นมัน…ปรากชัดๆ …ฮ่วย!

ฝันติ๊งต๊องและไม่ดีเท่าเมื่อวาน แต่ก็สนุกดี
ทีหลังเอาฝันเพี้ยนๆมารวมกันแต่งเป็นนิยายเลยดีมั้ย (ฮา)

ส่วนกิจกรรมในวันนี้
ดูคิมินิโทโดเคะถึงตอนที่ 20 แล้วล่ะ! ก็เท่าที่มันออกมานั่นแหละนะ
ตอนแรกกะว่าคงยังดูไม่หมดแต่ก็ดูหมดจนได้สิน่า

ดูไปดูมา ชอบริวอ้ะ > <

ชอบตัวละครที่ดูนิ่งๆเนิบๆแต่จริงๆแล้วคิดมากอ่ะ
แบบคาเซฮายะอินโนเซนต์และแสนดีเกินไปเลยรู้สึกว่าน่ารักดีเฉยๆ แต่อย่างริวนี่ทึ่มดี ชอบ
(สรุปว่าชอบผู้ชายโง่???)

อาจจะเป็นเพราะเรามีแนวโน้มชอบคนเท่ๆมากกว่าคนน่ารักด้วยล่ะมั้งนะ

จากการดูอนิเมเรื่องนี้ได้ข้อสรุปว่า เราเป็นพวกชอบคนเท่ๆ ชอบเชียร์มวยรอง ชอบทำตัวเข้าอกเข้าใจตัวร้าย
การดูอนิเมก็ทำให้ค้นพบตัวเองได้เหมือนกัน (ฮา)

แล้วก็ตกเย็นนั่งดูหนัง (และแล้ววันนี้ก็ไม่ได้อ่านหนังสือ orz)
วันนี้ดูเรื่อง K-20 ที่เมื่อวานบอกว่าไม่อยากดูเพราะกลัวเครียดล่ะ



ปรากฏว่าสนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

อีกครั้งที่การไม่คาดหวังอะไรทำให้เราสนุกกับหนังได้มากกว่าการคาดหวังสูง
ตลกมาก ขำตลอด อาจจะมีเครียดแทนพระเอกบ้างเล็กน้อย
แต่ภาพรวมมันสนุกมากกกก มีทุกอารมณ์เลย ตลก ลุ้น ตื่นเต้น เครียด ตกใจ

ชอบอ่ะ!! ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะทำหนังแบบนี้ได้ด้วย
มันช่างอเมริกันฮีโร่มั่กๆ!!! ฉากจบก็ยังกับสไปเดอร์แมน!! (แต่ผูกเรื่องได้เจ๋งกว่าอีก)
ดนตรีก็ดีมากเลย ชอบที่ดนตรีมันส่งนี่แหละ

รีวิวไว้ในบล็อกด้วยล่ะ <<ไม่อยากอ่านไม่ต้องจิ้มก็ได้เพราะมันย๊าวยาว>>
รู้สึกว่าจะไม่เคยรีวิวหนังในกระแสเลยนะเรา มีแต่หนังนอกกระแสดูง่ายๆ (ฮา)
แต่ก็ไม่เคยรีวิวลึกๆเหมือนกัน บอกแต่เรื่องย่อกับความรู้สึก ฮ่วย…



เฮ้อ.. อยู่บ้านนี่สบายจริงๆ รู้สึกตัวลอย วันๆไม่เป็นอันทำอะไร
เวลารู้สึกแย่ๆ เครียดๆ กลับบ้านมาลืมหมด เหมือนได้ชาร์จแบตจนเต็ม : )



สุดท้าย
พาดหัววันนี้ตัวใหญ่เบ้อเริ่มตามที่คิดไว้จริงๆ เมื่อคืนแอบคิดว่าจะใหญ่เท่าตอนรัฐประหารรึเปล่านะ
ปรากฏว่าได้ไปครึ่งหน้าเหมือนกัน แต่ตอนรัฐประหารมันดูเหมือนจะตัวใหญ่กว่าเพราะเขียนแค่ "ปฏิวัติ" ครึ่งหน้าเลย

แล้วก็ ถึงเมื่อวานจะไม่ได้ฟังคำพิพากษาทั้งหมด แต่ก็ได้ฟังตอนแรกกับตอนจบนะ!
นานๆทีจะได้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์การเมืองไทยซักที

ตอนอ่านคำพิพากษาจบทั้งหมด แถวพัทยามีคนจุดพลุด้วยล่ะ =  =’
อยากเห็นบรรยากาศในศาลจังน้า อยากรู้ว่าตอนจบผู้พิพากษาจะถึงกับร้องไห้ออกมารึเปล่า 55555
(เหมือนคดีลีโอโพลด์กับโลเอบ สงสารผู้พิพากษาขาดใจเพราะใช้เวลานานเหลือเกิน)

รักโลกใบนี้

Advertisements

One comment on “もうあの頃に戻れないの

  1. Muk says:

    55555555555 ขำนะ ลีโอโพลด์กับ โลเอบหรือเลโอบ 555555วันนี้ไปซื้อช็อปปิ้งมา เห็นอย่างนึงแล้วคิดถึงเต ซื้อมาด้วยละ ฮ่าๆๆๆๆ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s