Cast all your fears into the sky


วันนี้มีอิชชู่หลักๆสี่อย่าง


*อย่างแรก

ดูคอนเสิร์ตมาครอส f อินบุโดคังแล้วล่ะ!
ดูไปแค่คอนในบุโดคัง แต่ในแผ่นมันยังมีอะไรอีกไม่รู้ที่ยังไม่ได้เปิดดู

ก็ว่ากันถึงแค่คอนเสิร์ตนะ
ปกติไม่ค่อยได้ดูคอนเสิร์ตอนิเมะเท่าไหร่ ที่เคยดูเต็มๆก็มีแต่คอนเสิร์ตนักพากย์ฮารุฮิ
นอกนั้นก็ดูมาเป็นคลิปๆไป ส่วนใหญ่ก็เป็นอีเวนท์นักพากย์มากกว่าด้วย
(ว่าแต่ คอนเสิร์ต FictionJunction นี่นับเป็นคอนเสิร์ตอนิเมะได้มั้ยนะ =  =)

รู้สึกว่าคอนเสิร์ตนี้มันทำมาเพื่อแฟนมาครอสจริงๆ (ก็แหงสิ!)
ชอบตอนมาเมงุร้องเพลงแฟนหนูเป็นนักบินแล้วมีหุ่นมาครอสมาเต้นอยู่ในจอด้านหลัง น่ารักดี

แต่เราว่าบางทีทั้งมาเมงุทั้งเมนดูประดิษฐ์เกินไปอ่ะ
แบบตอนบางเพลงแล้วมัวมาเก๊กหน้าเศร้ามันดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ ถ้าร้องไปตามธรรมชาติน่าจะออกมาดีกว่านี้

จะว่าไป อันที่จริงแล้วเราสนใจคันโนะซังมากกว่านักร้องทั้งสองคนซะอีกนะ ฮา
รู้สึกชินกับการดูไลฟ์ป้ายูกิ พอมาดูคอนเสิร์ตนี้เลยจับตามองคันโนะซังเป็นพิเศษ
สงสารคันโนะซังนิดนึง ท่าทางจะเหนื่อย ทั้งเล่นเปียโน ทั้งคอนดัคท์วงอีก
แต่… กล้องไม่ค่อยจับคันโนะซังเลย ถ้าไม่เคยรู้จักคันโนะซังมาก่อนอาจจะไม่คิดว่าเป็นคนสำคัญเลยก็ได้นะ

นึกถึงตอนไลฟ์ป้ายูกิกับซันโฮระ ถึงจะมีให้ดูแค่เพลงเดียวแต่ดูแล้วรู้สึกว่าทั้งป้ายูกิ ทั้งรีโว่ซังนี่สุดยอดไปเลยอ้ะ!
แต่ในด้านความดังและปริมาณแฟนเพลง คันโนะซังชนะเลิศจริงๆ

กลับมาที่คอนเสิร์ตมาครอส
เราว่าเรียงเพลงไม่ค่อยดีด้วยอ่ะ เอาเพลงเร็วมาติดๆกันแล้วเพลงช้ามาติดๆกันหลายเพลงเลย
แต่ก็ดูเพลินดีนะ ถึงจะไม่เอนเตอร์เทนเท่าดูคอนเสิร์ตจอห์นนี่ก็เถอะ (และถึงพี่ตาวจะบอกว่า เต้นประหลาดจัง ก็เถอะ)

บางเพลงทำดนตรีในคอนเสิร์ตซะพริ้งเชียว อย่างเพลงนินจินเลิฟยูเย่!เนี่ยเราไม่เคยชอบเลย
พอในคอนเสิร์ตดนตรีเป็นแบบออเคสตร้ามาเลย เพราขึ้นทันทีทันใด

ดูแล้วคิดถึงเชริลชะมัดเลย อยากรื้อมาครอสกลับมาดูอีก
ทำไมไม่มีใครซื้อมาทำดีวีดีขายในเมืองไทยนะ (เอ๊ะ หรือมันมีแต่เราไม่รู้!?)

ยังไม่ได้โหลดแบบมีซับครบทุกตอนเลย
คราวนี้ถ้าโหลดมาดูอีกจะพยายามเข้าใจรันกะให้มากขึ้นละ
(หลังจากคราวก่อนดูไปด่าไป หน่อยแน่ะนังหลังคา! 555555)

*อย่างที่สอง

อ่าน  Now you’re one of us จบแล้วล่ะ!
ใช้เวลาอ่านทั้งหมดประมาณ 7 ชั่วโมงได้มั้ง สามวันอ่ะ วันละสองสามชั่วโมง
ถือว่าน้อยกว่าดรีมแลนด์มาก แม้ตอนอ่านดรีมแลนด์เราจะไม่ได้จับเวลาก็ตาม
แต่ตอนอ่านดรีมแลนด์นี่ อ่านไปนิดนึงก็หยุดเพราะขี้เกียจอ่านต่อ เรื่องมันไม่มีอะไรดึงดูดใจให้อ่านอ่ะ

เรื่องนี้อ่านๆไปแล้วทำให้อยากรู้บทสรุปของเรื่อง ก็เลยอ่านได้เรื่อยๆ
พออ่านจบ… เอิ่ม นี่ชั้นควรจะได้อะไรจากการอ่านนิยายเรื่องนี้บ้างเนี่ย!

เป็นนิยายที่อ่านจบแล้วอึ้งๆนิดนึง คือก็รู้นะว่ามี incest
จริงๆแล้วก็เดาถูกนิดนึงเรื่องความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวน่ะ
เพราะวอร์ตันใบ้ว่า incest แล้วไง แถมชื่อยังคล้ายกันซะขนาดนั้นด้วย

แต่… ไอ้วิธีการน่ะคาดไม่ถึงจริงๆ orz

ไม่รู้จะคอมเมนต์อะไร สับสนกับนิยายเรื่องนี้
เอาเป็นว่าเกลียดยัยโนริโกะชะมัด


*อย่างที่สาม

วันนี้ไปเซนทรัลพัทยามา
ไปร้านนายอินทร์ เจอหนังสือเล่มนึง สะดุดตากับชื่อหนังสือมาก
มันมีชื่อว่า "นัยน์ตาของโคเสี่ยงทาย"

อุ แม่เจ้า! เห็นปุ๊บหยิบมาดูเลย
ไม่คิดว่ากลอนที่อาจารย์เอามาออกข้อสอบจะมาจากหนังสือรางวัลนายอินทร์อวอร์ด

พลิกๆดูนิดนึง… อืม …….ไม่ซื้อ 555555

ไปหยิบๆเล่มอื่นแทน ได้หนังสือมาสี่เล่ม
มีประวัติบุคคลสำคัญเล่มเล็กๆ
นิยายเรื่องรักซ่อนร้าย
เรื่องสั้นของฮารุกิ มุราคามิเรื่องคำสาปร้านเบเกอรี่
แล้วก็ปราบดาหยุ่นเขียนถึงญี่ปุ่น

เล่มสุดท้ายนี่ก็มีเรื่องนึงเป็นเรื่องฟังของวิชาภาษาไทยที่คณะอ่ะ เรื่องกากของหน้า
แต่เราว่าเรื่องกากของหน้านั่นน่ะเขียนไม่ดีเท่าไหร่เลย ตอนฟังแล้วก็งงๆว่า เอ๊ะ เรียบเรียงแปลกจัง
ถึงกระนั้นวันนี้หนังสือเล่มนี้ก็ตกอยู่ในมือของเราจนได้ แต่กว่าจะได้อ่านคงอีกนาน
ตอนนี้ดองหนังสือไว้เป็นสิบๆเล่มแล้วนะเนี่ย แม่เจ้า!

*อย่างที่สี่

วันนี้เอาแผ่นไฟนอลสิบมาเปิดดูว่าเซฟยังอยู่มั้ย ปรากฏว่าไม่อยู่แล้ว T T
แล้วก็เลยเอาไฟนอลสิบสองมาเปิดดูบ้าง พอเห็นว่ายังอยู่ก็ดีใจมาก! ทั้งๆที่ไม่ได้เล่นมานานนนนมากแล้ว (ด้วยความเข้าใจผิดมาตลอดว่าเครื่องเพลย์เจ๊งไปแล้ว ฮา)

ไหนๆก็เซฟยังอยู่แล้วเราก็เลยเล่นซะเลย รู้สึกว่าลืมอะไรๆในภาคนี้ไปเยอะเลยนะเนี่ย
ถ้าเครื่องยังอยู่รอดถึงปิดเทอมใหญ่ได้ล่ะก็ อยากจะกลับมาเล่นตั้งแต่ต้นจนจบอีกครั้งนึง

วันนี้เล่นแค่ตอนท้าย คือเริ่มมาก็ไปลุยบอสใหญ่เลยว่างั้น
ก็สู้ๆๆแล้วก็นั่งดูฉากจบ แบบนี้ไม่ขลังเลยให้ตาย ไม่มีอะไรปูทางมาให้อินเลย เรื่องเก่าๆก็ลืมไปเยอะแล้วไง
ดังนั้นต้องเล่นใหม่ตั้งแต่แรกจริงๆแหละ

ว่าแต่บาชเท่ชะมัด ตอนนั้นเล่นไม่เห็นรู้สึกว่าเท่ขนาดนี้เลย
ภาคนี้นอกจากราสเลอร์(ที่ออกมาไม่ทันไรก็ดับอนาถ)แล้วไม่มีตัวละครชายที่ชอบเลยด้วยซ้ำ

สงสัยโดนพี่ตาวกรอกหูเรื่องกาบรานท์ในดิสซีเดียบ่อย ฮา

*สุดท้าย
ไม่ใช่อิชชู่หลักอะไร แต่อยากพูดถึงนิดหน่อย

– เมื่อวานเล่นดิสซีเดียเนื้อเรื่องซีดานแล้วทึ่งกับศัพท์คูจามาก
ชีจะพูดให้หุบปาก(อารมณ์โกรธด้วยนะ) ปกติถ้าไม่พูด Shut up ก็ Silence ใช่มะ
แต่ยัยคูจาพูดว่า Cease the noise! …จะไฮโซไปไหน

– วันนี้ดูมิสทีนไทยแลนด์ไปประมาณห้านาทีตอนออกมาเต้นๆกัน
ไอบลิ๊งค์ ชั้นเห็นแกประมาณสามวินาทีถ้วน 555555

รักโลกใบนี้

Advertisements

3 comments on “Cast all your fears into the sky

  1. yvesnoir says:

    เราว่า now you\’re one of us ก็สนุกดี สนุกกว่าดรีมแลนด์เยอะมาก ดูมีอะไรให้อ่านมากกว่าดรีมแลนด์อ่ะแต่อ่านไปแล้วก็แบบ…คิดยังไงถึงเอาเรื่องนี้มาเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาหนอ??บางอย่างมันไม่เมคเซนส์เอาซะเลย ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้แปลว่าสำมะโนครัวญี่ปุ่นนี่ห่วยจริงๆซะด้วยสิ (= =)

    Like

  2. yvesnoir says:

    อ้อ แล้วก็เรื่องกากของหน้า เราเคยอ่านมาก่อนหน้าที่จะสอบแล้วอ่ะตอนสอบก็ฟังๆไปแล้วว่ามันคุ้นมากกกกกกกก จนฟังไปใกล้ๆจะจบนั่นแหละถึงรู้ว่าเคยอ่านมาก่อนแล้วเราว่าเล่มนี้ของปราบดาไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่นะ อ่านได้เรื่อยๆเฉยๆ

    Like

  3. katekaew says:

    ถูกใน now you\’re one of us มากก 555

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s